Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uwen heiligen Engel (!) op uw verheven altaar (2), voor het aanschijn uwer goddelijke Majesteit worden opgevoerd, opdat allen, die deelhebben (s) aan dezen heiligen offerdisch en het hoogheilig Lichaam en Bloed van Uwen Zoon ontvangen, met de volheid van hemelzegen en genade worden verzadigd. Door denzelfden Christus, onzen Heer. Amen.

Biddend deze beden heeft de priester — reeds in de eerste oratie na de Konsekratie — aan zijn geloof en liefde tot den Gekruiste door symbolische gebaren van vijfvuldige kruisteekenen nog hoogere, liturgische wijding geschonken. Men heeft zich hier het vroeger reeds meegedeelde voor den geest te roepen, dat de kruisteekenen na de Konsekratie van geheel onderscheiden beduidenis zijn dan er vóór. Want

a. toewijding noch zegening kan hier de Kerk be-

(i) Men heeft onder „den heiligen Engel", den „Engel des Gebeds" (Tob. 12) verstaan; anderen noemen hier den H. Michael of een der aartsengelen als hemelsche offer-wachters bij de h. Misse. Veel grond heeft ook de verklaring, die „angelus sanctus". als: God den H. Geest vertaalt, den Medewerker in het goddelijk liefdemysterie der h. Misse; ook deze, welke in den „Angelus magni consilii", den Zaligmaker zeiven begrijpt.

(*) Dit verheven gebed spreekt van een tweevoudig altaar: het aardsche, waaraan wij deel hebben en het mystieke, uit de Apocalyps, het „gouden altaar, dat voor den troon van God is opgericht" in den hemel.

<3) De Kerk gedenkt hier in het bizonder degenen, die — geheel naar haren geest — onder de h. Misse met den priester komnuniceeren, wijl zij dan in vollen zin de „rrede-ofleraars" zijn van het h. Offer.

Angeli tui in sublime Altare tuum, in conspectu divina: Majestatis tua:: ut quotquot ex hac altaris participatione, sacrosanctum Filii tui Corpus & Sanguinem sumpserimus, omni benedictione ccelesti & gratia repleamur. Per eundem Christum Dominum nostrum. Amen.

Sluiten