Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dergelijke, die zich dezelfde rechten toeëigenen als de klanten. Vooral met regenachtig weer, wanneer ze op straat niet kunnen verkeeren, brengen ze den geheelen dag door, met van t eene café in t andere te loopen. De schoenpoetser houdt dan onafgebroken „zitting" in het café.

Eén uur op den dag ziet men de jeugdige bende, die uit de armste provinciën van Griekenland naar Athene is toegestroomd, evenwel niet in de koffiehuizen. Dat is namelijk 's avonds van zeven tot acht. Dan komen ze allen getrouw samen in „Parnassos", eene liefdadigheidsschool, waar den verwaarloosden onderwijs en opvoeding wordt gegeven. Zeer zeker eene nuttige instelling, Griekenland ter eere! De jongens leeren er lezen, schrijven en rekenen, doen aan gymnastiek, leeren manieren, ja in één woord eene inrichting, welke menige hoofdstad Athene kan benijden. Het is niet onaardig, om eens een kijkje te nemen in dit gebouw, wanneer die bende daar zoo ordelijk en vol ernst op de schoolbanken zit. Zoodra men binnenkomt of weer heengaat, het doet er niet toe wie, staan ze allen als één man op en groeten je eerbiedig. Toen ik er was, zag ik, dat ook den portier die eere werd aangedaan. Vóór ze het lokaal binnentreden, gaan ze zich eerst in een portaaltje wasschen, want ze moeten zindelijk in school verschijnen, anders laat de onderwijzer hen niet toe. Is de schooltijd weer voorbij, dan zijn ze weer in de café's vertegenwoordigd en daar vertoonen ze zich net zoo lang, totdat de laatste hartstochtelijke spelers heengaan, of beter gezegd, verdreven worden. Niet door de politie, neen, want een bepaald uur van sluiten bestaat er niet, maar door heel wat anders! Als de caféhouder namelijk denkt, dat het laat genoeg is,

7

Sluiten