Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Duitschland, de daar sints tien jaar opgetreden dichters, konden gelukkig zijn in zijn onbestreden dichterschap.

Onbestreden? Toch niet geheel. Zoo goed als Bilderdijk immers, hoorde Goethe tot de eeuw van de zelf-bezinning, de eeuw van de Verstandelijkheid. En al is het zoo dat zijn rijke wezen te veel werkelijk leefde dan dat het niet naar alle zijden vruchtbaar werken zou, een geslacht dat de verstandelijkheid bij hartstocht en verbeelding doet achterstaan heeft aan hem niet genoeg. De oudere Goethe moest als het ware de schade inhalen die zijn land door het gemis aan een renaissance geleden had: onderwerpen van studie waar de geleerde man een breede plaats door besloeg in Europa waren veelal tevens de onderwerpen van zijn poëzie.

Een hevige poging door die alomvattende verstandelijkheid heen te breken werd al door de duitsche Romantiek gedaan. Maar de luidruchtigheid van deze jongeren voedde zich te zeer aan vergane literaturen dan dat zij Goethe verbijsteren zouden die in zijn Divan meer en

Sluiten