is toegevoegd aan uw favorieten.

Van Eems tot Schelde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

J. van der Oudermeulen, die in 1876 aan den architect C. Muysken opdroeg, hier een buiten te bouwen, voldoende aan de eischen van smaak en comfort. Aan dit verlangen is op gelukkige wijze gevolg gegeven.

In deze schoone omgeving aan den duinkant paste geen moderne villa met gepleisterde muren, coquet geschilderd met lichte kleurtjes en tintjes: de natuur verlangde iets meer ernstigs, een gebouw met afmetingen, aan haar evenredig. Vandaar dan ook, dat het gebouw meer het karakter van een kasteel dan van een villa moest verkrijgen, maar toch geheel afwijkend van de oude kasteelen, met wallen omgeven, met ophaalbruggen, slotpoorten, enz. Bij het ontwerpen van het plan ging de bouwmeester bovenal uit van twee gewichtige momenten,

Het kasteel Oud-Wassenaer.

nl. „de silhouette" en de „kleurverdeeling". De silhouette moest één worden met die van het omringende geboomte; de kleur moest harmonisch zijn met die van het landschap. Om hieraan te voldoen, werd tot materiaal gekozen de Hollandsche baksteen, gepaard met ruime toepassing van bergsteen; als de tijd en het klimaat hierop hun invloed doen gevoelen, geven zij den echten kleurentoon van het landschap aan. En de keuze van het materiaal leidde er toe, de motieven voor den stijl te gaan zoeken in de glansperiode der Nederlandsche renaissance.

Zoo is er een modern gebouw in renaissancestijl verrezen, voldoende aan de eischen van modern comfort en voorzien van hetgeen de liedendaagsche nijverheid aanbiedt.

Een breede laan voert van den straatweg door hoog geboomte naar het statige slot, dat zijn muren verheft aan den westkant van een breeden vijver, te midden