is toegevoegd aan uw favorieten.

Van Eems tot Schelde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eigendom blijven, tot tijd en wijle er over beschikt kon worden tot een doel, met de eerste stichting overeenkomend.

Gedurende een kwart eeuw lag Rolduc nu eenzaam en verlaten, een onbewoond erf, aan de vernielzucht prijsgegeven. Slechts een enkele priester waarde rond door de verlaten gebouwen, waar de jeugd in speelde en gras en onkruid welig opschoten. Hierin kwam verandering, toen in 1831 door den Bisschop van Luik, Mgr. Corn. van Bommel, besloten werd, Rolduc in te richten tot een klein seminarium. Sedert werd Rolduc voor goed aan het onderwijs gewijd. Reeds was in de 12e eeuw een school aan de abdij verbonden geweest, zoodat dit een der oudste scholen van ons vaderland is, die met korte onderbreking tot op den tegenwoordigen tijd is blijven bestaan. Wel baarde de afscheiding van België nog moeielijkheden, maar Rolduc bleef in wezen, breidde zich uit, kwam financieel weder in gunstiger omstandigheden en werd aldus een der bloeiendste bijzondere scholen van ons land, waar middelbaar-, handels- en gymnasiaal onderwijs gegeven wordt en waaraan tevens een voorbereidende inrichting voor middelbaar onderwijs is verbonden. De ligging in een heerlijke natuur, met prachtige bosschen, waterpartijen en fraaie uitzichten, geeft de inrichting een idyllisch uiterlijk.

Het ligt niet in ons plan, bij het onderwijs te Rolduc stil te staan; als wandelaars slaan wij alleen den blik op de schoone gebouwen, die hier verrijzen en met buitengewonen smaak zijn gerestaureerd. Wanneer men door de breede poort aan de westzijde Rolduc binnentreedt, ziet men door het groen der boomen, voor de aula, den blanken schijn van het standbeeld schemeren, ter eere van den stichter, den H. Ailbertus, in 1904 opgericht. Slank en rijzig verheft het zich op een met groen en bloemen versierd terras. Met het massief \ oetstuk \ an gepolijste Namensche steen bereikt het een hoogte van ongeveer 4 meter en behcerscht door zijn grootsche, indrukwekkende vormen het geheele plein voor de kerk.

Het beeld zelf is volgens de plannen van Dr. Cuypers uitgevoerd. Het rust op een drievoudige kolom, bestaande uit drie schachten, een symbolische voorstelling: Ailbertus wordt toch in de Annalen van Rolduc genoemd: cultor Sanctissimae Trinitatis. Dezelfde zinnebeeldige beteekenis vinden wij in de drie opgestoken vingeren der rechterhand van het beeld. De linker draagt een model van de kerk van Rolduc, waarvan hij het plan zeer waarschijnlijk vaststelde, hoewel hij haar niet voltooide. Ailbertus is gekleed in tunica met mantel en kap, de voeten bloot, daar het zijn gewoonte zou geweest zijn, blootsvoets te gaan. Het hoofd is eveneens ontbloot en los en ongehinderd vallen de lange lokken tot op de schouders neer. Op de achterzijde zijn in bas-relief twee tafereelen uitgehouwen ; één voorstellende Ailbertus met zijn twee broeders, neerknielende op de