Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

torenspitsen van een nieuw slot in middeleeuwschen vorm uit het geboomte. Dat is het slot „de Haar", bij het dorp Haarzuylen.

Van Vleuten uit kan men over smalle wegjes, langs 't zoogenaamde Hazenpaadje, dat loopt over talrijke bruggetjes en langs heggenrijen met aardige huisjes en tuintjes er achter, spoedig het dorp Haarzuylen bereiken. Hier zien wij een nieuwgebouwd dorp voor ons, dat in ouden stijl is aangelegd, met wallen en grachten omgeven. Dit dorp ziet er, trots die grachten en wallen, allervriendelijkst uit; de oud-Hollandsche woningen, wit en rood geverfd, vertoonen de heraldieke kleuren van het geslacht der Van Zuylens, den kasteelheer, wiens schepping dit geheele dorp is, terwijl die, waarbij buitenluiken en deuren andere

kleuren dragen, daardoor te herkennen zijn als aan andere eigenaars behoorende.

De dorpsbrink bestaat uit een trapeziumvormig plein of grasveld, met een dorpspomp in het midden. Aan de westzijde, midden van den Brink, ziet men het „Rechthuis van

Haarzuylen", een echt mooi gebouw, welks benedenver¬

trekken een gezellige herberg vormen, die naar den aard der oude taveernes is ingericht. Een der spreuken aan den wand waarschuwt den bezoeker met oud-Hollandsche wijsheid:

De lamp behoeft van outs wat oly uyt uw handt,

Waar afgaet, dat kort op, denek dus om aan te vullen,

Maar neem uw lafenis bij glazen, niet bij pullen.

Een geheel vrije trap van buiten voert van den beganen grond naar de raadzaal op de eerste verdieping. Al draagt het geheel nieuwe dorp wel den stempel van kunstmatig te zijn aangelegd volgens één plan en al mist het nog de schilderachtige afwisseling der zelfgeworden dorpen, waar ieder huis zelfs in zijn grootste soberheid of armoede een individu is, toch is Haarzuylen een bezoek overwaard.

Wie voor ruim een vijftiental jaren deze streek bezocht, zag hier geheel andere

Sluiten