Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

terwijl de Hertenkamp in stand moest blijven. De familie van den heer Willink heeft in 1889 een prachtig zandsteenen monument te zijner eer opgericht ter plaatse, waar eens de huiziifge stond. Op een hardsteenen vloer, langs trappen in het zand te bereiken, rusten fraai gekapiteelde zandsteenen kolommen, die het hooge koepeldak met het beeld erop dragen. Op 't bolvormige, blauwkleurige plafond zijn sterren geschilderd. Midden in het monument staande, opent zich een schoon uitzicht op park en Hertenkamp. De aanleg van dit schoon geheel, evenals van zoo menig buiten aan dezen weg, is oorspronkelijk het werk van den

genialen tuinarchitekt Zocher.

Den straatweg naar Driebergen volgend, ligt Willinkshof aan de linkerhand, met een mooi uitzicht op het Monument; aan de rechterhand strekt zich de vredige Hertenkamp uit op een heuvelachtig terrein, met gras begroeid en met het Zwitsersche huisje voor het dozijn herten, terwijl de oud-Hollandsche huizinge achter den kamp en de groepjes kastanjes in dit landschap een schoon geheel vormen. Rondom den kamp heeft men een aangename wandeling met heerlijke uitzichten. Naast den Hertenkamp ligt een weide met een boerderij er achter,

een echt landelijk punt in deze weelde.

Wij zullen de villa's en buitens langs dezen weg niet beschrijven; wij wijzen enkel op het deftige Bloemendaal naast Willinkspark, met schoone overplaats en heerlijke bloemperken; op Silvana; op Benvenuta met begroeide warande en tenas, de pilasters met groen en rozen getooid; op Hoogerweerd, door klimop omslingerd en in fraai plantsoen gelegen, een der mooiste buitens; op \ redestein en andere, die wij niet alle kunnen opsommen. En thans zijn wij aangekomen in de gemeente Rijsenburg, een eigenaardige gemeente in menig opzicht.

Opmerkelijk is het, dat Rijsenburg aan alle zijden door Driebergen wordt ingesloten en een enclave in deze gemeente vormt. Eigenaardig is verder Rijsenburg wegens zijn kom; een Katholieke kerk, waartegenover een hotel en geflankeeid door twee rijen aaneengesloten, lage huisjes, een bouworde, die meer aan een hofje dan aan een Utrechtsch dorp doet denken. Niet zonder belang is het verder, dat in deze miniatuur-gemeente met -1- 580 zielen, welke een eigen burgemeester en gemeentebestuur heeft, elke gemeentebelasting ontbreekt, die op honden uitgezonderd.

Waaraan heeft deze kleine gemeente haar zelfstandigheid te danken? Rijsenburg, zooals het aan den straatweg van het station Zeist-Driebergen naar Doorn zich vertoont, is nieuw en weinig meer dan een eeuw oud. Doch achter het R. K. kerkgebouw den weg opgaande naar het zuiden, bereikt men, na ongeveer 20 minuten wandelens over de Langbroeker Wetering, een ouderwetsch poortje, waarop te lezen staat „Oud-Rysenburgh": Achter dit poortje vindt men thans een moderne hofstede, doch in vroeger eeuwen verrees hier een aanzienlijk kasteel, „omsloten door een zeer wijde graft, waarover een houten brugge ligt

Sluiten