is toegevoegd aan uw favorieten.

Algemeene geschiedenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de staatsinrichting te hervormen en een nieuw wetboek in plaats van dat van Draco in te voeren.

Solon is de eerste Grieksche staatsman, die op den volgenden tijd zijn stempel heeft gedrukt. Zijn persoon, zijn denkbeelden, zijn motieven, zijn werk liggen duidelijk voor ons. Hij is een der meest verheven gestalten der Grieksche geschiedenis. Een typische Griek is hij in de helderheid van zijn karakter, de opgeruimdheid van zijn geest, zijn afschuw van alle onrecht,

zijn verstandige gematigdheid, de ongereptheid van zijn bedoelingen, zijn hechte vaderlandsliefde, zijn geloof aan de goddelijke gerechtigheid, zijn door een ruime mate gezond verstand gebreideld idealisme, zijn warme toewijding aan het algemeen belang, zyn rustige zekerheid van den te volgen weg, zijn vlekkelooze onpartijdigheid, zijn hooge onbaatzuchtigheid. Vrij algemeen verwachtte men, dat Solon zich als tyran zou opwerpen; velen wenschten dat zelfs in het belang van den staat. Maar hij weerstreefde zonder moeite de verleiding; vaderlandsliefde en verstandelijke overweging beide hielden hem terug. Maar des te krachtiger greep hij in. Allereerst moest de boer worden zijn geied, hiei kon alleen een radicaal, een revolutionair middel, een verbreking weti,ev'"£ van het domme formeele recht redding brengen. Alle schulden, die op den giond drukten of waarbij de persoon van den schuldenaar zelf verpand was,

werden voor ongeldig verklaard. De slaven voor schuld werden in vrijheid gesteld. Voor de toekomst werd het verboden iemand voor zijn schulden van zijn vrijheid te berooven. Zelfs werden de buiten Attica verkochte burgers teiuggelost. Dat deze maatregelen zonder bezwaar konden worden doorgevoerd,

is een bewijs voor den omvang van het kwaad en tevens voor de machteloosheid van den adel. Een verdeeling van al het land en een confiscatie der groote vermogens weigerde Solon in te voeren, hoewel het volk het eischte. Op de sociale bevrijding van den boer volgde de staatkundige vrijmaking van de landbevolking. Alle privilegiën van den adel en van de stedelingen vervielen; het onderscheid tusschen stad en land werd opgeheven;

alle viije bewoners van Attica werden burgers. Deze hervorming is van de grootste beteekenis voor Athene geworden; zij heeft frisch bloed in de aderen van den staat gebracht en gehouden en een uitdroging van het volk, gelijk Sparta later kenmerkte, voorkomen; de stadstaat werd een landstaat. Alle burgers verkregen echter geen gelijke rechten. Terwijl de voorrechten der geboorte waren afgeschaft, knoopte Solon de politieke rechten vast aan het bezit. Voor de aristocratie kwam geen democratie, maar een timocratie in de plaats. Naaide iudeeling van het leger splitste Solon de burgerij in vier groepen. De eerste klasse vormden de pentakosiomedimnen, die een landgoed van 200 tot 250 morgen bezaten. Zij alleen werden tot de hoogste staatsambten toegelaten en daardoor ook tot den Areopagus, het hooggerechtshof. De tweede klasse zlJn de hippeis, de ridders, die een strijdpaard kunnen onderhouden en in den ooi log de cavalerie vormen. Hun staan de geringere ambten open,