is toegevoegd aan uw favorieten.

Algemeene geschiedenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

o. a. het lidmaatschap van den Raad. Hetzelfde recht hebben de zeugiten, de dei de klasse, die in den oorlog hnn eigen uitrusting bekostigen. De vierde klasse, die de groote meerderheid der bevolking omvatte, werd gevormd door de theten, de arbeidende bevolking zonder bezit, die alleen als lichtgewapenden stiijdt, geen ambten mag bekleeden, alleen stemrecht heeft, maar ook vrij is van belasting.

Aan de inrichting van den staat heeft Solon niet veel veranderd. De verdeeling in phylen enz. bleef in wezen; zij verkozen, vermoedelijk door het lot, den Raad van Vierhonderd, uit iedere phyle 100. Ook voor de belastingen en militaiie zaken bleef deze indeeling bewaard. Ook de bevoegdheid der archonten en andere ambtenaren bleef gelijk. De Raad had het oppertoezicht op bestuui en financiën en bracht de wetsvoorstellen na overweging bij de Volksvergadering ter tafel. Tegenover dezen was de Areopagus het conservatieve element in den staat. Hij controleerde de ambtenaren; aan hem deden zij rekenschap; hij legde geldboeten op. In den Areopagus zaten de afgetreden archonten; ook daarom was hij het politieke gerechtshof, dat tegenover den Raad en de Volksvergadering een grooten invloed had. Binnen deze grenzen was de Volksvergadering souverein; zij besliste over alle politieke quaestiën; zij had het hoogste gezag, stelde de wet vast en deed haar uitvoeren; besliste over vrede en oorlog en sprak zelfs in hoogste instantie recht. Eindelijk weid deoi Solon aan de thesmotheten een soort volksjury, de heliaea, toegevoegd.

Veel radicaler waren Solons veranderingen in het recht. Gelijk recht voor alle vrije burgers en vrije ontwikkeling van het verkeersleven waren de grondslagen van het nieuwe recht, Hij voerde de vrijheid om bij kinderloosheid een testament te mogen maken in. Verder werd de stand der cliënten opgeheven. Ieder werd het vergund zijn klacht voor den rechter te brengen. Aan ieder werd voorgeschreven bij oproer partij te kiezen; de politiek werd de zaak van allen. Tegen de weelde schreef Solon wetsbepalingen. Het grootgrondbezit werd besnoeid. De rentevoet werd vrij. Alle coalitie, hetzij van godsdienstigen, maatschappelijken of mercantielen aard werd geoorloofd. Handel en nijverheid werden door allerlei bepalingen bevorderd. Vreemdelingen genoten te Athene meer bescherming en rechtszekerheid dan ergens elders. In plaats van de burcht werd de markt het middelpunt 'van het staats- en maatschappelijk leven. Maten en gewichten werden opnieuw geregeld.

Nadat Solon zijn taak had volbracht, werd een algemeene amnestie afgekondigd. Daardoor konden ook de Alcmaeoniden terugkeeren; zij werden de voornaamste verdedigers van de nieuwe orde van zaken. Daarop verplichtte Solon de Atheners zijn wetten te handhaven, legde zijn ambt neder en verliet Athene. Zijn werk bleef bestaan. Maar de politieke strijd hield niet op, al was de sociale bijgelegd. \an de jaren, die op Solons hervorming volgen, weten wij zoo goed als niets. Alleen is het bekend, dat de partijen der