Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door Argos uit ouden haat tegen Sparta werd gesteund. Zwaar heeft Sparta moeten strijden; maar ten slotte behaalde het de overwinning, en werd zijn gezag over Arcadië weer hersteld. Daarentegen onttrok Elis zich aan Sparta's voogdij; een nieuwe hoofdstad Elis werd gesticht en een democratische regeeringsvorm ingevoerd. Evenmin kon Sparta Argos aan zich binden.

Het is onverstandig van Athene geweest, dat het al deze vijanden van Sparta niet heeft gesteund. Maar Sparta had daarvoor dan ook Athene de vrije hand tegen Pausanias gegeven. In 472 ging een Atheensche vloot naar Byzantium in zee; de stad werd veroverd; Pausanias begaf zich naar Colonae in Troas, waar hij zijn verbindingen met Perzië bleef aanhouden. Deze Atheensche politiek was geheel in strijd met de denkbeelden van Themistocles. Geen Themistocles wonder, dat hij steeds meer terrein verloor en in 470 door het ostracisme verb™nen' werd verbannen. Dat was nog niet het einde van zijn loopbaan; van Argos,

waar hij zich vestigde, zou hij zijn partij in Athene blijven leiden. Te Argos vormde hij een coalitie tegen Sparta. Zoo gevaarlijk werd zijn agitatie, dat de ephoren besloten Athene nog meer ter wille te zijn en Pausanias terug te roepen. In Sparta werd hij gevangengenomen, maar moest wegens gebrek aan bewijs weer worden vrijgelaten. Nog ging hij door met zijn plannen; hij zocht overal helpers en stelde zich zelfs in verbinding met Themistocles. Ten val van slotte bleek het zonneklaar, wat PSusanias bedoelde, met behulp der heloten I>auiS,nias over Sparta, vervolgens over den Peloponnesus, ten slotte met den steun van Perzië over Griekenland te heerschen. Nu was zijn lot spoedig beslist; in 469 stierf hij in den Athenatenpel, waarin hij voor de ephoren was gevlucht en waarin men hem had opgesloten.

Maar het was Sparta niet alleen om Pausanias te doen geweest; Themi- viucht van stocles moest volgen. Het is onwaarschijnlijk, dat deze een oogenblik vertrouwenlhemu,tocleskan hebben gehad in de dolzinnige plannen van Pausanias; van een samenwerking kan dan ook geen sprake zijn. Maar in verbinding met den Spartaanschen Koning stond hij wel; hij hoopte hem te kunnen gebruiken. Zoo vond men te Sparta onder Pausanias' papieren de bewijzen van Themistocles' verstandhouding met den verrader. De ephoren zonden een gezantschap naar Athene om Themistocles' veroordeeling wegens hoogverraad te eischen. Cimon ondersteunde dezen eisch. Daar de beschuldigde niet verscheen, werd hij in den ban gedaan en ter dood veroordeeld. Themistocles moest vluchten, van Aigos naar Corcyra, van Corcyra naar Epirus, van Epirus naar Macedonië, van Macedonië naar Ephesus, waar hij op Perzischen bodem was. Van hier ging hij in 465 naar Susa, waar een nieuwe koning, Artaxerxes I, den troon had bestegen. De Koning betoonde zich edelmoediger dan het Atheensche volk; hij schonk Themistocles Magnesia en twee andere steden in Klein-Azië.

Wanneer hij is gestorven, is onbekend.

Na de verwijdering van Themistocles van het staatstooneel was ook zijn beginsel op zijde geschoven. Oorlog met Perzië, dat niets liever wenschte

Sluiten