is toegevoegd aan uw favorieten.

Algemeene geschiedenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hangt niet van hem af. De mensch is zwak en onvrij; de beslissing geeft alleen zijn eigen karakter. Goeden en slechten volgen slechts hun eigen instinct; ongelukkig zijn de slechten in de meerderheid; de eenige troost is, dat zij soms worden gestraft. Steeds dwaalt de mensch op zijn levensweg; nooit is hij zeker van de juistheid van het gekozen pad. Het beste is het leven te nemen zooals het is; maar een ernstig en hoog zedelijk man als Euripides gaat zwaar gebukt onder den last der tallooze onoplosbare vragen. Zelfs de

hoop is bedrieglijk. Een hopeloos pessimisme is de grondtoon van zijn poëzie, het resultaat van al zijn philosophie. Het leven is voor hem ijdel en het leven niet waard. Toch moet de wijze man volharden en werken, zij het met den dood in het hart, zoolang hij kan.

Van Euripides' drama's zijn achttien volledig, en veel meer in fragmenten bewaard; zij stellen ons zijn ontwikkelingsgang duidelijk voor oogen. Steeds somberder wordt, ook door uiterlijke tijdsomstandigheden, zijn wereldbeschouwing; het speeltuig zelf, het Attische drama, heeft Euripides in zijn pessimisme vernield; ook de oude sagen zijn door hem te gronde gegaan.

Euripides is een rijkbegaafd dichter van een schier onuitputtelijke scheppingskracht. De techniek van het tooneel, de metriek, de muziek hadden voor hem geen geheimen. Hij is een meester in het schetsen van karakters, in het leggen en ontwikkelen van den dramatischen

knoop. Het menschelijk hart lag voor hem open. Maar daar hij zich meer philosoof dan dichter gevoelde, overheerscht dikwijls de sententie het gevoel, de philosophie het drama. Zijn doel met de vertooning van de stukken, aan de heldensage ontleend, is te bewijzen, dat deze sage een dwaasheid is en de goden vol ondeugden en gebreken zijn. Zijn helden zijn dus geen helden, maar moderne menschen met al hun twijfel en zorgen. In de karakteriseering van deze moderne menschen heeft de dichter dikwijls het hoogste bereikt; maar even dikwijls schuift hij zijn helden op zijde en neemt zelf het woord. Sententiën, paradoxen en anderer rhetorische wendingen vindt men bij Euripides dan ook in overvloed; eenvoudig is hij zelden. Geheele gedeelten, soms geheele tooneelen zijn alleen om de philosophie of de rhetorica ingevoegd.

Euripides' drama's

Euripides.

Borstbeeld in het museum te Mantua.