Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

militaire. Als strategen werden meer en meer vakmannen gekozen, die onder Pericles den dienst hadden geleerd, mannen als Lamachus, Nicias, Xenophon De partij

. . strijd.

en anderen. Zoo viel de combinatie, waarop Pericles' macht berustte, die van demagoog en strateeg, weer uiteen. Daardoor verviel de eenheid van politiek en militair gezag, die in Pericles' tijd zulke uitnemende resultaten had gegeven; voortdurende spanning tusschen beide, die soms tot conflicten aanleiding gaf, Nicias. kon niet uitblijven. Dat die spanning in de eerste jaren niet merkbaar was, lag hoofdzakelijk aan het beleid van den strateeg Nicias, die, hoewel politiek het hoofd der conservatieven, èn als persoon èn als veldheer door iederen Athener hoog werd geschat; daardoor groeide ook steeds zijn politieke invloed, die hij ten bate van een bezadigde voortzetting van Pericles' staatkunde in de schaal legde. Maar Pericles' gezag bezat hij to^h in de verste verte niet. Vandaar, dat de tegenstellingen in de volksvergadering steeds scherper werden. Scherp stond stad tegen land, kooplieden en nijveren aan de eene, agrariërs aan de andere zijde tegenover elkander. De laatsten ondervonden al de lasten van den oorlog, waarvan de stad, die van handel en bedrijf leefde en voor alle vijandelijke aanvallen beveiligd was, de nadeelen bijna niet bemerkte. Deze materieele tegenstelling verscherpte natuurlijk de maatschappelijke tusschen.de aanzienlijken en het volk in engeren zin en tevens het politieke conflict tusschen aristocraten en democraten, die verder ongeveer als vredespartij en oorlogspartij tegenover elkander stonden. In den regel bleven de democraten onder Cleon en de zijnen meester in de volksvergadering; maar de vaste leiding van den staat bleef na Pericles ontbreken; een werkelijke regeering bestond niet meer; anarchie werd de normale toestand.

De oorlog ging intusschen voort. In 429 nog sloeg Archidamus het beleg voor Plataeae, dat het wakker twee jaar lang uithield. Ook in Macedonië en Beleg van

• i i Plclt3.0HG

ter zee bleef de kamp woeden. Gelukkig bevocht de ervaren Atheensche 429427. strateeg Phormio bij Naupactus een schitterende overwinning op den vijand; siag bij

ïï flupftctuSj

ter zee bleef Athene meester. Een groot verlies was het echter het volgende ' 429. jaar, dat Mvtilene en het eiland Lesbos Athene de gehoorzaamheid opzeiden. Afval van

'' ' J li.! Mytilene, 428.

Onmiddellijk blokkeerde de Atheensche vloot de stad; een geregeld beleg begon en werd voortgezet, niettegenstaande Sparta door een aanval op Athene ter zee en te land Mytilene poogde te redden. In 427 gaf de stad zich aan Athene over; haar lot zou door het Atheensche volk worden beslist. Cleon eischte de volledige vernietiging der stad, de terdoodbrenging van alle vol- Bestraffing

1 I 11 1 • j 1 1 van Mytilene

wassen mannen, den verkoop van alle vrouwen en kinderen als slaven; een 427. indrukwekkend voorbeeld moest worden gesteld om alle rebellie den kop in te drukken. Het voorstel werd aangenomen; maar den volgenden dag kreeg de volksvergadering berouw en nam een besluit in milderen geest. Dat was echter nog gestreng genoeg. Meer dan 1000 Mytileners werden geëxecuteerd;

Lesbos werd aan Attische kolonisten toegewezen; sterke garnizoenen wei den

Sluiten