Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Rooftochten (j(31l krachtig heerscher. Hij veroverde Carthago en maakte dit tot zijne Vandalen, hoofdstad; hij rustte een sterke vloot uit, die het Westelijke bekken der Middellandsche Zee door zeeroof onveilig maakte; ook Sicilië werd door de Vandalen geplunderd. Een tijd lang streden de beide Keizers met vereenigde macht tegen de Vandalen; maar toen de Hunnen, gezamenlijk met de Perzen, de Aziatische provinciën bedreigden en bovendien een ander deel der Hunnen een inval deed in Moesië en Thracië, moest Theodosius II den strijd tegen de Vandalen staken. Voor Valentinianus bleef toen niets anders over, dan vrede te sluiten met Genserik en hem in de heerschappij over ziju Africaansch rijk te bevestigen.

liet oost- Het Oost-Romeiusche rijk had wel af en toe te lijden van invallen der 1{—;e Hunnen, maar werd niet, gelijk het West-Romeinsche rijk, langzamerhand Theo' ontbonden door de veroveringen der Germanen. Theodosius II was anders

dosius II. -ii

een onbeduidend Keizer; onder zijne langdurige regeering werden de staatszaken geleid door zijne vrome zuster Pulcheria, die vooral zorg droeg voor de belangen der orthodoxe Christelijke Kerk en zelf een levendig aandeel nam aan den strijd, die destijds in de Christelijke wereld van het Oosten werd gevoerd over de vraag, of de Goddelijke en de menschelijke natuur in Christus tot een eenheid waren samengesmolten, dan wel elk een afzonderlijk bestaan leidden. De laatste meening, die eenigszins overhelde tot de leer der Kestorianen Arianen, werd verdedigd door Nestorius, bisschop van Constantinopel, wiens physiten" aanhangers den naam van Nestorianen kregen; de belijders van de eerste leer werden monophysiten (die aan ééne natuur gelooven) genoemd. Van deze kerkelijke partijen zochten vooral de monophysiten de bescherming van het wereldlijk gezag; zij bewerkten daardoor, dat de godsdiensttwisten ook tot staatkundige twisten werden, die nog lange jaren het Oost-Romeinsche rijk Marcianus beroerden. Na den dood van Theodosius schonk Pulcheria haar hand aan een 45°- 457. bejaarden senator, Marcianus, onder voorwaarde dat zij met hem niet als Leo i, echtgenoote zou leven; Marcianus werd nu Keizer van het Oost-Romeinsche rijk; in 457 volgde Leo I hem op.

In het midden der vijfde eeuw werden de verschillende stammen deiHunnen, die destijds het tegenwoordige Hongarije, Roemenië en het Zuiden Attiia, van Rusland bezet hielden, vereenigd onder de heerschappij van Koning Attila, 433) 440-45-j.^ zoowei Hunnen als de door hen onderworpen Germaansche stammen, voornamelijk de Oost-Goten en Gepiden, in een vast staatkundig verband bijeenbracht en de aldus vereenigde geweldige kracht van de door hem beheerschte volkeren wilde gebruiken om ook het Westen van Europa onder zijn macht te brengen. Sinds 433 voerde hij tezamen met zijn broeder de heerschappij; in 445 liet hij dezen uit den weg ruimen en werd alleenheerscher. Aëtius had geruimen tijd de vriendschap der Hunnen gezocht en daardoor het zelfgevoel van Attila zoozeer versterkt, dat deze aan Keizer Valentinianus de hand zijner zuster en de helft van het rijk als bruidschat

Sluiten