is toegevoegd aan uw favorieten.

Algemeene geschiedenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Opstand <ler •Saksen onder Widukind, 1

732.

]

4

]

I

Nieuwe op- i stand, 783.

4

I ]

Opstand der 1 Friezen, 784.

\ I

i

c s

Widukind ^ onderwerpt zich, 785. 1

Z

S

t g

S

z 1] b

tl g

V O h

indeeling in graafschappen werd ingevoerd. Alle verzet tegen den Staat en de Kerk werd met den dood bedreigd. Een waar schrikbewind werd over Saksen beschikt: niet ten onrechte wordt gezegd, dat dit capitulare met bloed is geschreven. Aan alle Saksers wordt op straffe des doods bevolen zich te laten doopen en aan de geestelijkheid tienden te betalen. Zoo meende Karei Saksen voor goed bij zijn rijk te hebben ingelijfd: zoo zeker gevoelde hij zich van liet bezit der nieuwe provincie, dat hij er den heerban opriep om een inval iler Sorben af te slaan. Maar Karei wist niet, dat Widukind een nieuwen Dpstand organiseerde. Deze opstand brak nu uit: een Frankisch leger werd in 782 verslagen. Vreeselijk was Kareis wraak. Snel trok hij naar de Wezer, svaar de Saksers zich sidderend onderwierpen. Widukind vluchtte naar Denemarken. Van de door hem in den steek gelaten Saksers nam de Koning 4500 xanzienlijken gevangen. Vreeselijk was hun lot: in strijd met gegeven beloften iet Karei hen allen te Verden op één dag onthoofden.

Deze daad, die altijd op de nagedachtenis van den grooten Koning zal Irukken, miste haar doel echter geheel. In plaats van de bevolking van schrik te verlammen, verbitterde zij de Saksers zoodanig, dat in 783 een ilgemeene opstand uitbrak. Deze opstaud kostte Karei de grootste inspanning: ille krachten des rijks werden er door in beslag genomen. Met een groot eger brak Karei in 783 tegen de Saksers op: bij Detmold en aan de Hase werden zij verslagen. Maar daarmede was de opstand niet gedempt. In 784 vas een nieuwe veldtocht noodig, vooral omdat de Friezen, die sedert £arel Martel onderworpen waren gebleven, zich bij hen hadden aangesloten, n de hoop, om ook thans het Frankische juk af te kunnen schudden. Nogmaals [rong Karei tot de Elbe door, overal het land verwoestend en de bewoners traffend. In 785 eindelijk was het verzet gebroken. Van het grootste belang vas het, dat Widukind zijn onderwerping aanbood: met eenige anderen verscheen hij voor den Koning en liet zich doopen. Karei zelf was zyn peet: ijn goederen kreeg hij terug. Zijn verder lot is onbekend. Daarmede was Saksen zoo goed als volledig onderworpen: wel kwam het tot 893 van tijd ot tijd nog tot kleine oproeren, maar van een algemeeneKvolksopstand was ;een sprake meer: de Saksers bogen zich voor het Frankische zwaard en het kruis.

De onderwerping der Saksers is naast die der Longobarden het groote ucces van Kareis regeering. Daardoor werd zijn gezag aanzienlijk vergroot; ijn roem weerklonk tot bij de verst afgelegen volken. Maar beschouwd uit iet oogpunt van het staatsbelang waren beide veroveringen toch uitermate •edenkelijk. In het rijk der Longobarden was aan dat der Franken een gebied jegevoegd, dat er nooit mede zou kunnen samensmelten. De latere Duitsche eschiedenis heeft geleerd, hoe noodlottig het bezit van Italië voorde opvolgers an Karei is geworden. Duitschlands beste krachten zijn ter wille van een nbereikbaar fata morgana daardoor verspild. En de verovering van het Saksentnd voegde aan Austrasië een zuiver Germaansch land toe, ongerept van de