Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ook andere levensbeschrijvingen aan te wijzen; doch eerst met de Renaissance zien wij onder den invloed van individualisme en roemzucht, op voorgang van klassieke schrijvers als Plutarchus, Tacitus, Suetonius, Nepos, de levensbeschrijving als kunst tot bloei komen. Het eerst bij de Italianen, waar Petrarca, Boccaccio en Villani, later Benvenuto Gellini als biografen van anderen of zich zelf optreden; daarna ook bij andere volken van West-Europa.

Te onzent had Van Mander in zijn S childerb o ek, in navolging van den Italiaan Vasari, het persoonlijke in de levensbeschrijving op den voorgrond gebracht; na zijn dood was zijn eigen leven door een onbekende verhaald. Hooft had in zijn Leven van Hendrik de Groote en zijn geschrift over het Huis der Medici werk van groote beteekenis geleverd, in zijne Nederlandsche Historiën onder zooveel goeds en schoons ook kunst van karakterschildering aan zijne tijdgenooten ter bewondering gegeven. De kunst van Hooft oefende weer invloed op de vorming van Brandt, die een deel van des Drossaarts werken uitgaf en zijn Leven beschreef.

Vijf jaar na het Leven van Hooft, gaf Brandt ons een Leven van Vondel dat nog altijd den grondslag uitmaakt voor onze kennis van Vondels leven en werk. Vroeger had hij een Historie van Enkhuizen en de bekende Historie der Reformatie samengesteld. Onder den indruk van De Ruiter's dood zette hij zich tot het beschrijven en verhalen van diens leven. Dat werk was voltooid en ten halve gedrukt, toen hij in 1685 stierf. Zijne beide zoons bezorgden de verdere uitgave van hun vaders laatste geschrift.

Ware Brandt blijven leven, dan zou hij zeker niet

Sluiten