Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oorlog had toegerust. Deze raakte gedurende den slag wel diep onder de vijanden, en werd zoo fel bevochten, dat zijn matrozen, geen ontzet voorhanden ziende, eerst den moed lieten vallen, en daarna door hunne vrees zoo stout werden, dat ze hunnen Kapitein poogden te dwingen om zich over te geven; maar toen liep hem zyn moed over '). Hij begaf zich naar de kruitkamer met den lontstok in de hand, en riep luidkeels: schept moed, mijn kinderen, schept moed. Ik zal u den weg wijzen, en als wij de vijanden niet langer kunnen wederstaan, dan zal ik u alle van de gevangenis bevrijden, door middel van den stok, dien ik in de hand heb. Voorts zwoer hij het lont in 't kruit te zullen steken, indien men wijder a) sprak van 't schip over te geven. Deze kloekmoedigheid, of liever de vreeze van een zekeren dood, verschrikte de vyanden, en gaf den zijnen zooveel harts, dat ze een besluit namen om zich tot het uiterste en den laatsten bloeddroppel te verweren. Ook wisten ze zich van hun geschut zoo uitstekend te dienen, dat ze twee Engelsche schepen in den grond schoten, waarbij ongeveer acht honderd menschen verdronken: en een derde werd zoo gehavend, dat het moest krengen, en genoeg te doen had om zich in de naaste haven van Engeland te bergen.

Eindelijk begon de avond te vallen, en 't gevecht eindigde tusschen zeven en acht uur: nadien de Engelschen de vlucht namen naar het Noorden. Zij werden toen te minder vervolgd, omdat eenige der Nederlandsche schepen aanmerkelijk waren beschadigd: en dat men op de koopvaardijschepen, voornamelijk de

') Werd het hem te machtig.

2) Verder.

Sluiten