is toegevoegd aan uw favorieten.

Uit het leven en bedrijf van den heere Michiel de Ruiter, Hertog, Ridder etc., L. Admiraal-Generaal van Holland en Westfriesland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ik met te minder zekerheid van spreek, omdat degenen die 't vertelden in verscheiden eskaders waren en somwijlen, door onkunde in de verwarring van 't gevecht, van een en 't zelfde schip tweederlei vertellingen konden maken. Negen of tien Nederlandsche branders zijn door de Engelschen vruchteloos verbrand of vernield. Een groot Engelsch schip schoot vijf of zes branders in den brand. Ook werd het schip Josua, gevoerd door den Kapitein Jan Dik, door de Engelschen in de grond geschoten. Zij veroverden, na kloeke tegenweer, het schip Staveren, gevoerd door den Kapitein Daniël Elsevier. Na 't sneuvelen van Van Ghent bleef zijn schip en bijgevolg (want elk eskader ziet op den voorgang en seinen van zijn Admiraal) het meeste deel van zijn eskader boven de wind hangen en vervolgden hun indruk ') op de blauwe vlag niet gelijk bij zijn leven. Hierdoor vonden de Engelschen der blauwe vlag gelegenheid om zich meest bij de roode vlag te voegen, waardoor de Ruiter en zijn eskader te grooter geweld op den hals kreeg. Maar nooit draaide hij 't roer voor den vijand en 't gevecht ging te heviger aan. Daarna kwam Panhuizen, Kapitein van de zeesoldaten op 't schip den Dolphijn, aan De Ruiters boord en bracht den Heere Ruwaard in stilheid tijding van Van Ghents dood; waarop hem belast werd de zaak geheim te houden en voorts te helpen bevorderen dat de dienst van den Staat met het Admiraalsschip, dat de vlag zou blijven voeren, naar behooren zou worden betracht. Hij voer dan met die order weêr derwaarts en na zijn aankomst wendde hij 't met Van Ghents eskader weer tegen den vij&nd aan, waardoor den strijd te

') Inval.