Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Mij dunkt, Mijnheer ! ik heb dan recht van dien toestand opheldering te vragen !"

,,Mijnheer de Graaf! als wij weder op het gebied der ondervragingen afdwalen, zou ik ook kunnen vragen: waarom het Hof van Savoije in de laatste dagen van uw verblijf aldaar niets meer aanlokkelijks voor u had, en zoo overijld werd verlaten ?"

„O Hemel! was het dat!" riep de jonge edelman verbleekende ; „ik meende in uw woord van gisterenavond reeds een toespeling te hooren op die ongelukkige verhouding; doch gij vraagt, hoewel gij weet, en toch zal ik u alles ophelderen ; Elisabeth Farnesé was aan het Hof van haren oom en stiefvader in een toestand . ..

„Behoud dit vertrouwen nog voor u het is

mogelijk dat wij niets voor elkander worden dan wat wij nu zijn, en dan zou het u kunnen berouwen gesproken te hebben; later zoudt gij mij haten, om uwe eigene voorbarigheid. - Maar, jonge man! nu het kwaad eenmaal gedaan is, moeten wij het verhelpen, zoo spoedig wij kunnen, en zoo de Hemel wil m goed veranderen. Diana bemint u, zegt oii • ik vermoedde het reeds, schoon ik haar vertrouwen daarover niet uitlokte; gij vraagt hare hand dat bewijst uwe ernstige liefde, en ik heb achting voor de kracht, waarmede gij u verheft boven de vooroordeelen van uwen stand. Een burger beduidt zoo weinig in het oog van uwe edellieden; zijn zij wel allen overtuigd, dat wij eene ziel hebben gelijk aan de hunne; dat wij dezelfde zaligheid met hen deelen kunnendat wij iets anders zijn dan lastdieren, die zij vertreden mogen; zou één van hen kunnen gelooven dat onze rechten in de maatschappij behooren gelijk te staan aan de hunne, dat zij het eenmaal zullen worden? Het is groot in u, anders te durven

Sluiten