Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gelaat zijner hoordster verhelderden, nu hadden plaats gemaakt voor iets straks en koels, dat hij voor onverschilligheid hield, doch dat inderdaad verlegenheid was, bij zijne al te fijne opmerking. Toch was zij de vrouw niet, om zich door zulk eene gewaarwording langer dan een oogwenk te laten beheerschen, of wel, er leefde een zachter vrouwelijker gevoel voor een wijle in haar op, en zij sprak met zachten ernst:

„Neen, ga voort! ik stel genoeg belang in Mijnheer Frangois, om van zijne dochter te hooren spreken, met genoegen, ten minste door den Graaf de Sainbertöt!"

„Mag ik u dan nog zeggen, hoe zij eene volmaakte zuiverheid van hart bezit, bij eene fijne beschaving van verstand, en een helder oordeel, dat zich vrij heeft ontwikkeld; hoe men in haar de onschuld van een kind vereenigd ziet met de vrijmoedigheid daarvan; hoe men haar de oprechtheid tot een plicht heeft gemaakt, dien zij oefent als eene gewoonte, zooals andere menschen de veinzerij. Hoe zij het deemoedig overgeven van den wil der zachte vrouw weet overeen te brengen met de wijsgeerige berusting in het onvermijdelijke van den verstandigen man. Ziedaar, Mevrouw de Prinses 1 een weinig van hare goede hoedanigheden in der haast opgesteld; ziedaar wat maakt, dat men, om haar, bekoorlijke vorstinnen vergeten zou, zelfs al had men die met hartstocht bemind; ziedaar ook, waarom Diana mij geen hartstocht heeft ingeboezemd, in de gewone beteekenis van dit woord, maar eene oneindige liefde, die zich grondt op achting, en die meer onvergankelijk is dan eenige hartstocht zijn kan."

De Prinses Orsini was in eene sterke gemoedsbeweging. — >,Dat meisje moet een onwaardeerbare schat zijn voor een echtgenoot — voor een... vader,"

Sluiten