Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En de Koning in zijne kinderachtige blijdschap, drukte haar de hand, noemde haar zijne schoone vriendin, „de zuster zijner ziele," en dankte haar als voor eene weldaad die z ij hem bewees.

Dien dag ook deelde zich de stemming van het Hof mede aan het volk van Madrid, dat bij Kabinetsorder de vrijheid kreeg, zijne vreugde aan den dag te leggen over de blijde gebeurtenis, op de gewone en gebruikelijke wijze. En er werden te Deum's verordend in alle kerken van de Hoofdstad, en de Koning met geheel het Hof woonde de hoogmis bij in de Kathedrale; er hadden plechtige omgangen plaats door de straten — en er werd wijn en brood uitgedeeld aan de armen; en het volk toonde zijne deelneming door al die luidruchtige bedrijven, die niets bewijzen, en waaraan de Vorsten toch gelooven. Al die juichtonen werden met ophef en met overdrijving weêrgalmd door geheel Spanje henen naar het buitenland, en vooral naar Turin; daarvoor wist de Prinses Orsini te zorgen!

Toen eindelijk meer uitvoerige tijdingen waren aangekomen van Savoije; toen de Spaansche Ambassadeur, de Hertog Victor Amadeus, en de jonge Koningin, allen geschreven hadden aan den Koning, en de Sainbertöt en Alberoni beiden aan de Prinses Orsini, wist deze laatste, waaraan zich te houden; ook sprak zij tot den Sieur Frangois, die in geene kleine onrust tot haar gekomen was: — „Welaan, nu oordeel ik met volle kennis en zekerheid van alles.' De Sainbertót bekent het zelf; hij heeft te laat ciehandeld."

„De ongelukkige!" riep d'Aubigny moedeloos; „hij heeft de belangen van Elisabeth Farnese beter behartigd dan de zijne."

„Zoo! begrijpt gij het ook, dat hij mijne gunst heeft verbeurd?"

Sluiten