Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aangezicht, gij gansche aarde." 1) Nooit moet dat profetenwoord luider daarbinnen weerklinken; nooit mag het stiller worden in en rondom ons, dan aan den goeden Vrijdagavond; want zoo even zijn wij in den geest van de stille graflegging des Heeren getuige geweest. Kunt gy een goeden Vrijdag-avond u denken, zonder dat het aandoenlijk kerklied : „Uw Heiland wordt in 't graf geborgen," 2) in het hart en van de lippen weerklinkt? Met de Maria's en de Magdalena's en de andere Galileesche vriendinnen zetten wij in den geest daarbuiten ons neder, en aanschouwen het graf, en hoe zijn lichaam gelegd werd," 3) en de gedachten wor. den vermenigvuldigd daarbinnen. In geen andere stemming dan van diepen, heiligen vrede, die de vrucht is van het geloovig staren op kruis en graf, wil dan ook de Christen, zooveel mogelijk, den daarop volgenden Zaterdag doorbrengen, waarvan zoo geheel het zinrijk Schriftwoord kan gelden : „die dag des Sabbath's was groot." 4) Met gelukkigen takt heeft de Christelijke kerk van ouds voor dien grooten Sabbath in het geheel geen opentlijke godsdienstoefening, geen vasten prediktekst voorgeschreven. Niet altijd bestaat het ook juist in openbaar gebed en gezang, met altijd weder zich herhalende prediking; voor leeraars en gemeente beiden is het goed, ook eens te zwijgen en rustig tot zichzelven te keeren; en wanneer beter, dan in de weinige uren, die het Pascha des lijdens van het Pascha der opstanding scheiden? Het geloof ziet thans beurtelings naar binnen en naar Boven, terug en vooruit, en waar het zich onwillekeurig in den verlaten staat van Jezus' eerste vrienden na zyn raadselachtig sterven verplaatst, verheugt het zich reeds in stilte op de belofte des Meesters : „lk zal u geen weezen laten, Ik kom weder tot u." 5)

1) Habak. 2: 20.

2) Ev. Gez. 134.

3) Luc. 23: 55.

4) Joh. 19 : 31.

5) Joh. 14 : 18.

Sluiten