Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

roodere negerlippen en deed welbehagelijk verscheidene trekjes, zonder een woord te spreken.

Onderwijl verliepen er weer een tiental minuten van de uren, waarin het lot van de tot avonturen veroordeelde stad beslist zoude worden.

Ten laatste zond Abu Hassad een dikke rookwolk naar de zoldering van zijn winkel op, en hervatte het gesprek op de volgende wijze:

„Dat de pijp je goed moge bekomen! Mijn huis is uw huis."

„Dat de pijp u ook wel bekome, Abu Hassad!"

„Dus die fraaie sikkel wordt gekocht, niet waar? Zie maar, welk een handvatsel!"

„Ik heb geen gras te maaien, Abu Hassad; wat zou ik met die sikkel doen ? Maar zeg mij nu eens voor de aardigheid wat ge verlangt voor een paar van deze miserabele breekijzers. Heel veel zullen zij niet kosten, denk ik."

„Van een vreemdeling zou ik er een ongeloofelijk groote som voor eischen. Oprecht verklaard, ik verkoop deze breekijzers niet gaarne."

„Ik bied een Frankisch tienfrancs-stuk voor zulk een staaf."

„Maak geen grappen, oude heer. Ge zijt mijn vriend en daarom zal ik er u een afstaan voor het derde van hetgeen ze mij zelve kosten. Ik zal er je een geven voor den belachelijken prijs, voor het eigenlijk al te

Sluiten