Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nen geven omtrent de wijze waarop hij zijn strijd tegen het Westen voeren moest. Maar het kwam in de verte niet in hem op zijn vertrouwen te willen schenken aan eene vrouw. Hulp en steun te zoeken bij eene vrouw, dit lag geheel buiten den kring waarin hij zich bewoog. Eens, toen Nelly met hem in den tuin van het hótel wandelde en hij over het schoon verleden van zijne geboortestad sprak, had zij wederkeerig over den strijd en de teleurstellingen in haar vaderland gesproken en toen had hij zich ten hoogste verbaasd getoond over haar verstandig oordeel. Maar dit had meer zijne afkeuring gewekt dan zijne sympathie.

„Gij, Europeesche vrouwen, redeneert bijna als mannen," had hij haar toegevoegd! En op een anderen dag, toen zij hem had verteld, hoe in onze dagen de eerbied voor de kennis der natuur zich in het Westen hoe langer hoe meer ontwikkelde, had hij geluisterd en gezwegen. Ten laatste had hij op een meesterachtigen toon, die scheen te zeggen dat vrouwen altijd dwaasheden babbelen; geantwoord: „Heb eerbied voor de natuur, als ge uwe jeugd onherstelbaar ziet verloren gaan; als gij het lam onder het slachtmes hoort kermen; als ge de kleine en karig begroeide grasweide van den arme, meedoogenloos ziet verschroeien door de zon; als ge door den dood gescheiden wordt van allen die u dierbaar waren!"

Hij was bijna in alles het groote tegendeel van haar;

Sluiten