is toegevoegd aan uw favorieten.

Endymion

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hare kamer gezeten. Nu ontvluchtte zij deze alsof de eenzaamheid haar ergste vijandin was. De Perzische dichters boeiden haar niet langer; al hare boeken bleven ongeopend liggen. Als de dagbladen uit Amerika aankwamen kon zij die wel een uur lang op haar schoot houden zonder ze te ontvouwen of een enkele kolom te lezen. Op hare lange eenzame wandelingen bezocht zij een paar van de kloosterscholen der Christenen. Zij had namelijk vaster dan ooit besloten naar eenige bezigheid uit te zien. Werken, verdienen — werken, verdienen dit werd hare leus en die woorden bracht zij telkens te pas. En alsof er een soort van betoovering \ an uitging, zoo brachten zij den angst in haar gemoed tot zwijgen en dempten zij hare smart. De zenuwachtige arbeids-woede van haar vaderland ontvlamde in haar en herschiep, zonder dat zij het zelf merkte, haar persoon in een levend protest tegen het Oosten dat zij zoo vurig lief had.

Maai telkens als een onkundige monnik haar in zijne school rondleidde, wachtte haar een nieuwe teleurstelling. Wat leerde hij de kinderen? Een weinig Fransch en de Katholieke Geloofsbelijdenis. Dan waren de Arabische taal en de Islam nog beter geweest. Die RoomschKatholieke scholen wisten jaarlijks opnieuw kinderen dei Moslim in hare macht te krijgen, zonder dat dit vervallen en vernederd geslacht in staat was de kleinen \oui den Islam te behouden. Wat moest er van zulke