Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Art. 143.

menten en voorschriften, welke zouden kunnen geacht worden, te dien aanzien beperkingen te hebben daargesteld.

Dit Besluit heeft geen algemeene, noch merkbare verandering aangebragt. Inderdaad was het voorschrift te onbepaald, het bevel te vormloos, de nakoming te weinig verzekerd, dan dat men er eenig uitwerksel van mogt wachten.

Wat is, zoo de Staten, 'tgeen hun bij de Grondwet of andere wet wierd opgedragen, niet uitvoeren, het gevolg? Ook hierin behoorde de wet, zoo veel mogelijk, te hebben voorzien *. Volgens art. 25 van het Algemeen Reglement voor de departementale Besturen v. 1805 vermogt de Raadpensionaris de Besturen, die in gebreke waren, te surcheren, en, des noods, dadelijk andere leden ad interim in de plaats te stellen; »voor zoover de zaak zelve daardoor niet »mogt worden benadeeld, wordt de surcheance door »eene nadere adhortatie van den Raadpensionaris voor«afgegaan." Het middel ware nu niet toepasselijk. Art. 16 der Instructie voor de gouverneurs v. 15Dec. 1820 2 lost den knoop niet op, maar snijdt door. Den gouverneur, zoo als den Landdrost in het koningrijk Holland, alleen en persoonlijk aansprakelijk te stellen voor de uitvoering, is, op hem overdragen 't geen, volgens de Grondwet, aan de Staten toekomt. Of de uitvoering en de verantwoording,

') Gelijk de fransche wet v. 10 Mei 1838 sur les attributions des conseils généraux doet bij art. 20, 27, 28.

:) Zie boven op Art. 135 bl. 57, 58. Vergel. art. 40, 41 der genoemde Instructie.

Sluiten