Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

•tengere figuren. Hij, de la Gandara en Helleu wisten de moderne Parisienne te idealiseeren; ook in de portretten van vrouwen, die niet dat frêle van de echte Parisienne hadden, een toets van dat gekweekte, kas-bloemachtige, oververfijnde te leggen, dat haar zelve in verrukking bracht.

Jolie-Mine was al weder lang vergeten. Maar Thérèse werd toonaangevend in de hoogere Parijsche kringen. Het was de tijd, dat de Liberty-stoffen in Londen gecreëerd werden. Mantua hield van die weeke, fade, tot tinten gebluschte kleuren en zij pasten zoo goed bij de teedere slankheid van Treesje. Mantua ging altijd zelf mede wanneer ze bij Worth of Paquin een nieuw toilet bestelde, zorgde voor een kleine afwijking, waardoor Treesjes costume's geen volkomen navolgingen van de mode waren, maar altijd door een kleine eigenaardigheid werden onderscheiden. En het was juist deze kleine afwijking, die de andere vrouwen tot navolging prikkelde.

Zij kregen kennissen en vrienden in de kunstenaars-wereld. Jonge dichters en schrijvers droegen Mantua Fresco hun boeken op. Er ging geen week voorbij of de een of andere courant bracht een artikel over de kunst van Fresco. Mantua las die artikels al lang niet meer. Hij was gelukkig met zijn kunst, was gelukkig met zijn geliefde, gevoelde zich alsof zijn hééle vroegere leven een bange droom was geweest, waaruit hij nu ontwaakt was.

Maar op den zolder op de Leliegracht hingen nog altijd Mantua's schilderijen uit den tijd van zijn eenzaamheid.

«Waarom exposeer je die toch eens niet?» vroeg Treesje.

Hij schudde het hoofd.

,,Dat is vóór-arbeid. Dat was niet af. Dat was een mooi begin, maar ik ben eerst goed gaan schilderen, toen ik gelukkiger ben geworden."

„Maar ze waren toch zoo mooi, zoo krachtig, zoo echt."

„Neen, neen . . . vóór ik jouw leerde kennen was ik ziek. Mijn ziel was ziek en mijn lichaam was ziek en daardoor was mijn kunst óók ongezond. De menschen hebben ongelijk als zij meenen, dat uit de smart, de schoonste kunst groeit. Neen, het lijden verbittert en het lijden verblindt. Alle scheppen is vreugde en daarom moet ook de drang tot scheppen uit een gelukkig, vreugde-rijk hart komen."

Sluiten