Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

woelen, keek zijn portefeuille alleen na, als hij verloren had en moest betalen of gewonnen had en een bundeltje papiergeld wegstopte.

Hij was de kameraad geworden van den eigenaar van twee groote verdachte huizen te 's-Gravenhage en ging eens met deze mede naar Londen, om als tolk te fungeeren en «zaken» te doen.

Daar leerde hij in een bar een Londensch fabrikant van heerenartikelen kennen, die voorzichtig en langs omwegen informeerde, of Ricardi hem ook ter wille kon zijn bij het wisselruiten. De zaak was heel eenvoudig en juist geknipt voor iemand als Ricardi, die zelf een eigen winkel had. Ricardi zou eenige groote posten goed voor hem betrekken en die prompt betalen. De fabrikant zou hem daarvoor dekking zenden. Als zoo 't vertrouwen van de bank eenigszins gewonnen was, zou hij, de fabrikant, die een soliden naam had, opnieuw een accept voor een groot bedrag van Ricardi, te Londen bij zijn bankier verdisconteeren. Op den vervaldatum zou de fabrikant het geld om te betalen sturen, dat hij weer verkreeg door een accept van een anderen winkelier, die hem ter wille was. Daarna zou Ricardi opnieuw een accept geven voor een zeer groot bedrag en vóór den vervaldag, zou hij weder dekking ontvangen. Op deze wijze verkreeg de fabrikant groote sommen, waarover hij drie maanden de beschikking had. Met dat geld werkte hij door te speculeeren in katoen, in grondstukken, in fondsen. Lukten de speculatie s, dan werd de fabrikant rijk, de accepten konden tot het laatste toe, behoorlijk gehonoreerd worden en er kraaide geen haan naar. Integendeel, de bank gaf overal goede inlichtingen, was dankbaar voor de groote klandizie. Lukten de speculaties niet, dan moesten opnieuw nog grootere accepten worden gegeven, weder kon met dat vrijgekomen geld gespeculeerd worden in de drie maanden, die verliepen tusschen verdisconteering en vervaldag. Ricardi moest echter dan, om den schijn te bewaren, zijn zaak uitbreiden, trachten méér winkeliers tot mede-ruiten over te halen.

«Uitstekend, uitstekend!» meende Ricardi. ,,En mijn voordeden ?" vroeg hij.

Die waren ook groot. Ten eerste vergrootte hij zijn crediet

Sluiten