Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ricardi en Geertje wandelden zachtjes op, naar 't Koningsplein. Daar hield Ricardi een voorbijrijdend aapje aan, wachtte ■even tot Janssie ook kwam en liet zich met de twee vrouwen naar den Parkschouwburg rijden.

Het was nog te vroeg om den schouwburg binnen te gaan.

€ Willen wij niet een beetje gaan rondwandelen ? Wij kunnen er eerst om half acht in. 't Is nu nog vóór zevenen.»

«Gaan wij er dan in? In de comedie?» vroeg Geertje, niet geloovende.

«Ja, wij gaan alle drie naar de opera!»

„De opera? Spelen ze daar ook comedie?"

„Dat zal je gewaar worden. En ze zingen er ook bij", -onderrichtte Janssie opgetogen.

Zij had Ricardi onder den arm gevat, drukte hem verliefd tegen zich aan.

„Zoo'n goeie vent als jij bent, heb ik nog nooit ontmoet. Jij bent een echte, fijne man."

ï,En wat ziet-ie er fijn uit. Wat een fijne heer is-ie !' meende Gerritje, hem bewonderend bekijkend, ziende naar zijn kalf.leeren bottines met gelakte punten.

Ze wandelden naar het Kadijksplein. Daar zag Ricardi een ■winkeltje in manufacturen dat opruiming hield en een „uitverkoop wegens vertrek naar elders" aankondigde.

„Dat zaakje daar bevalt mij. Dat zou net geknipt voor jelui beiden zijn. Dicht bij 't Zeemanshuis, het Dok en de Jodenbuurt. Daar kan klandizie komen. Ik zal jelui naar de opera brengen en dan laat ik jelui een half uurtje alleen — jelui zijn toch niet bang dat ze jelui zullen stelen? — en dan zal ik eens kijken, wat ik daarvan terecht breng."

Hij kocht voor haar twee plaatsen in de stalles, bracht ze binnen, ging weer weg, liep het winkeltje binnen.

Het was een weduwe, die het zaakje dreef. Ja, ze wou er wel van af zijn, maar zoo opeens. Ze moest er nog eens over denken. Doch Ricardi drong aan op beslist antwoord. Hij moest voor twee zusters, ongetrouwde vrouwen al boven de dertig, een zaakje koopen. Het had haast, omdat hij op reis moest. Hij had het geld al in de handen.

Maar de weduwe, door deze haast juist wantrouwig, gehecht

Sluiten