Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pen met eene toekomstige wereld, aan welker bestaan zij nog maar ten halve geloofden, viel gansch niet in hunnen smaak, Maar wat te doen? Den Islam omverwerpen, daaraan viel niet te denken; men moest roeien met de riemen, die men had en deze bleken inderdaad nog niet zoo verwerpelijk te zijn. De waardigheid van khalief berustte wel is waar op keuze, maar deze was niet geheel vrij. Eene uitspraak van den profeet had afstamming uit het geslacht der Qoreishieten tot noodzakelijke voorwaarde gesteld. Daarenboven eischten de Arabische begrippen, dat de vorst der geloovigen een man van gevorderden leeftijd was. Men moest dus trachten een der hunnen tot khalief te doen verkiezen en dat zoo spoedig mogelijk, want besteeg 's profeten schoonzoon de dappere Ali den troon, dan was het einde van het rijk der dwepers vooreerst

niet te zien.

Omar wordt vermoord; het beslissend oogenblik is gekomen; Ali is de candidaat der vromen, Othman die der Qoreishieten. Yan den uitslag der keuze hangt het af, welke richting in den Islam zal zegevieren, die der democraten of die der aristocraten. Die uitslag is den lezer bekend; de geschiedenis leert dat Othman Omar I is opgevolgd. De gevolgen bleven niet uit. Straks worden 's khaliefs stamgenooten met de voordeeligste ambten begunstigd, waardoor zij de gelegenheid bekomen om in verwijderde provinciën zich eene geduchte macht te verschaffen; de aloude eenvoud en ingetogenheid maken plaats voor grooteren luister; de lezing van den Qoran wordt op gewelddadige wijze vastgesteld; vrome Moslims alsibn-Mas'ud en abu-Dhar worden gevangen gezet of verbannen.

Maar de geloovigen lieten zich niet op die wijze hun

Sluiten