Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ibn-Hanbal was nog ééna zoo streng als zijne voorgangers. Toch stond er nog een vijfde imam op '), die om voor alle afdwalingen zeker te zijn bepaalde, dat men bij den uitwendigen en voor de hand liggenden zin moest blijven stilstaan. Men noemde hem en zijne volgelingen, onder welke ibn-Hazm een der meest beroemde is daarom, wegens hunne exegetische methode: „de Thahiruna" (van thahir, wat buiten is en in het oog valt.) Hier vertoont zich het duidelijkst de reactie in al hare kracht; het is niet langer voldoende Qoran en traditie verbindend te stellen, men is ook gehouden eene bepaalde verklaring daarvan aan te nemen. Meenden de vrijzinnige theologen het anthropomorphisme van den Qoran te mogen temperen, door enkele uitdrukkingen figuurlijk op te vatten en geestelijk te verklaren, eene dusdanige willekeur is nu voor goed afgesneden. Met dit streven om zich dogmatisch zoo nauw mogelijk aan de openbaring te houden, herleefde ook weder de strenge levensopvatting van den Islam, die vooral in de Hanbalieten dweepzieke voorvechters vond. Laat ons thans nagaan met welke studiën orthodoxen en Motazelieten zich bezighielden om daarna van ibn-Qoteiba te hooren, hoe de orthodoxen van zijnen tijd daarover oordeelden.

In de oudste tijden bestond de geheele theologische wetenschap- en de daarmede uauw samenhangende rechtsgeleerdheid in het van buiten leeren van Qoranplaatsen en van eenige traditiën. Van het schrift maakte men slechts spaarzaam gebruik, want men meende dat men daardoor

1) Zijn 'naam is Dawftd ibn-Ali. Hij was een tijdgenoot van ibn-Qoteiba. Vk- ibn-Khall. num. 222 en 20. Overigens zij opgemerkt, dat er omtrent het aantal en de personen der im&ins verschil bestaat.

Sluiten