Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sche Koyi: en beteekent oorspronkelijk: „verhandeling waarvan men vervolgens naar de analogie der taal eene afleiding maakte „takallama," die met de praepositie fi geconstrueerd, zooveel beteekent als: „eene verhandeling over iets maken," Maar — verba valent usu —, zóó heeft kalam in het Arabisch de meer speciale beteekenis: eene philosophische verhandeling over eenig punt der geloofsleer. Zij verschilde derhalve van andere verhandelingen /aJL~j of üiliwi enz.) vooreerst: door eenen eigenaardigen vorm, dien men niet beter karakteriseeren kan, dan door het woord „scholastiek" en ten tweede door een haar eigen object, nl. de geloofsleer. De wetenschap van den kalam stelt zich dus ten doel de geloofsleer philosophisch te behandelen , ofschoon men daarbij niet vergeten mag, dat de Arabieren reeds zeer spoedig ook de kosmologie en ontologie, en andere zuiver philosophische vraagstukken tot het gebied van het dogma brachten. De kalam is dan ook de eigenlijke Arabische philosophie, want zij die meer in het bizonder philosophen genoemd worden (Avicenna, Averroës enz.) waren weinig meer dan commentatoren van de meesterwerken der Grieksche philosophie. Wil men dus de vraag beantwoorden of de Arabieren, in het algemeen de Semieten, op het gebied der philosophie iets oorspronkelijks hebben geleverd, dan moet men de werken der Motakallims bestudeeren. Men heeft, gelijk ieder weet, die vraag ontkennend beantwoord en in het algemeen den Semieten philosophische begaafdheid ontzegd, doch ten on-* rechte. De arabische kalam is eene theologische philosophie, maar als zoodanig zeer hoog te stellen. Bij haar gingen de Joodsche geleerden der Middeleeuwen, inzonderheid de Kareërs ter schole, en door hunne bemiddeling

Sluiten