Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TOELICHTINGEN.

Artt. 1—3. De beginselen der partijvertegenwoordiging behooren toepassing te vinden in groote, meervoudige kiesdistricten. Zoo zoude het Rijk voor de verkiezingen der leden van de Tweede Kamer der Staten-Generaal kunnen worden verdeeld in tien kiesdistricten. Het schijnt hier niet de plaats, in den breede uiteen te zetten, hoe de grensregeling der verschillende kiesdistricten zoude behooren te worden ingericht. Alleen zij er op gewezen, dat die grensregeling aldus zou kunnen geschieden, dat elk district öf een ongeveer gelijk aantal zielen, öf een omstreeks gelijk aantal kiezers bevatte. Zoodoende zoude de stem van iederen kiezer in den lande te naastenbij eene gelijke waarde hebben.

De splitsing in tien kiesdistricten Iaat zich nog om deze reden aanbevelen, dat alsdan geene der groote gemeenten in meerdere kiesdistricten zoude behoeven te worden gesplitst.

Het scheen noch noodig, noch wenschelijk, in deschetsregeling verschillende détailpunten, betreffende de hoofdstembureaux en de stembureaus, uit te werken. Te dezen opzichte kan verwezen worden naar de thans geldende bepalingen der kieswet, welke bij invoering der evenredige vertegenwoordiging voor een goed deel gehandhaafd zouden kunnen blijven,

Art. 5, lid 2. De Belgische wet eischt voor de geldige indiening eener lijst de onderteekening van ten minste

Sluiten