Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

of staat gewichtige ambten waarnamen, weldadige vruchten, doch voor niemand meer dan voor hun leerling van Aquino.

Thomas was een stille, denkende knaap; zacht, welwillend voor een ieder en tevens nauwgezet, ingetogen, ernstig ver boven zijn leeftijd. Zijne liefde voor stilte, studie, gebed was de liefelijke morgenschemering van zijn naar verheven beschouwing opgaand genie (1). Monte Cassino met zijn plechtig zwijgen; de diepe vrede van het bergland met heldere vergezichten; de waardige ernst en opgeruimde levenswijsheid der verstandige mannen, in wier midden hij leefde; de op werkzaamheid, gezag en godsdienst gegronde leiding, die den scholieren ten deel viel, leerden hem vroomheid, zelfbeheersching, geregelden arbeid, rustigheid van gemoed, liefde voor het hemelsche. Grootsche denkbeelden en gevoelens ontwaakten in hem; zijn engelachtige ziel nam rechtstreeks haar vlucht naar haren Schepper. Hij verlangde naar meer kennis van zijnen God. Ernstig sloeg hij bijwijlen zijn oprecht oog naar zijnen leermeester op en vroeg hem: „Wat is God?" (2) Zacht werd hij getrokken door de oneindige Wijsheid!

Naar ziel en lichaam was de H. Thomas te Monte Cassino in een zuivere en gezonde sfeer opgegroeid. Voor de volledige ontwikkeling zooveler talenten oordeelde abt Sinnebald zijne kloosterschool nu niet meer de beste; waarom hij Landulf ontbood en dezen voor zijnen zoon de napolitaansche universiteit aanbeval (3). Daar dit plan bijval vond, nam de Heilige afscheid van zijnen oom Sinnebald en van de abdij, waar hij vijf of zes jaren den blijden vrede der onschuld en hemelsche gunsten smaakte. Naast God bleef hij zijn ouden leermeesters voor dit heil tot op zijn sterfbed dankbaar.

De reis ging niet terstond op Napels, doch naar Loreto, waar de Aquino's destijds hun erfelijk slot bewoonden. Voor het moederhart van gravin Theodora moet de komst van haren

(1) Erat autem praedictus puer non verbis garrulus, sed meditari intra se jam incipiens taciturnus: non dissolutus et vagus discursibus, sed ab omni puerili levitate quietus, et ut ostendere adhuc poterat, in oratione devotus. De Tocco. I, n. 5.

(2) .. ad futuri profectus indicium in aetate tam tenera et scibilium nescia, qui necdum se scire poterat, miro modo Deum adhuc nesciens, divino ductus instinctu scire quaerebat. De Tocco, I, n. 5. — Puer coepit sollicite quaerere a magistro, quid esset Deus. Malvenda, ann. Ord. Praed, p. 599.

(3) De Tocco, I, n. 6.

Sluiten