Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn heilige leerling het Sint-Sabinaklooster van Rome. Het waren wel verheven pelgrims. Johannes(l), van Wildeshausen in het bisdom Osnabrück, was een heilig priester en een groot redenaar, die veel voor God had gearbeid, niet het minst door zijne prediking, waarbij hij zich met de grootste gemakkelijkheid van de duitsche, fransche, italiaansche en latijnsche taal bediende. Koenraad van Zahringen, den pauselijken legaat, steunde hij onder de regeering van Honorius III krachtdadig in het prediken van den kruistocht; aan het pauselijk en aan het keizerlijk hof verwierf hij aanzien. Een achtbaar man, wien geen arbeid te veel was, op wiens levenswandel niet de kleinste smet kleefde, streed hij met geestdrift voor het goede en onverschrokken tegen het kwaad. Tot zijn vurigste wenschen behoorde het bloeien des kloosterlevens; langs de Rijnoevers van Keulen tot Bazel ondernam hij reis op reis, om de jeugdige kloosters in hun ijverigen geest te bevestigen. Toegerust met rijke gaven voor de gewichtigste bedieningen werd hij achtereenvolgens provinciaal van Hongarije, bisschop van Bosnië en generaal zijner Orde (2). De bisschoppelijke waardigheid legde hij vrijwillig af; zijn inkomen schonk hij, zonder een enkelen penning voor zich te behouden, den armen. Bezield met ijver van een nieuw apostolaat, aanvaardt hij thans zonder eenig onderscheidingsteeken en in het arm kloostergewaad, te voet eene reis van honderden uren, om met zijn gezag en grooten geest de algemeene ordevergadering te leiden en te sterken met den ijver dier gelukkige jaren, toen de grondslagen van tucht en studie zóo diep gelegd werden, dat zij de werking van zes eeuwen doorstonden. Is er iets treffenders dan den Engel der School te aanschouwen naast dien gewijden opvolger der Apostelen ? Met den oprechten eerbied, dien onbedorven harten aan het gezag en de heiligheid van wandel toedragen, volgde Thomas zijn hoogbejaarden leidsman; met vaderlijke genegenheid blikte de grijsaard op den jongeling neder, wiens ziel een geliefkoosde woonstede was van den H. Geest. Ongelijk in jaren, nationali-

(1) Johannes Teutonicus verwissele men niet met Henricus Teutonicus, om zijne reizen naar Palestina bekend als »Van Overzee#; déze Teutonicus was kruisvaarder voor hij kloosterling werd. — Vgl. Quétif et Echard, t. I. 148.

(2) Quétif et Echard, Script. Ord. Praed., t. I, p. 111—113, en over geheel het leven van den generaal, Mortier, Hist. des Maïtres généraux, 1.1, 287—415.

Sluiten