Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werd in een reiszak gehuld en gedragen door een ezel. Twee gewone kloosterlingen vergezelden het kleinood. De generaal der orde en zijne gezellen volgden op eenige uren afstand. Den 21 Augustus was men te Viterbo, den 24 December te Prouille, waar de relieken, terwijl men de feestelijkheden der blijde inkomste te Toulouse behoorlijk wenschte te regelen, tot 26 Januari 1369 bij de Dominikanessen verbleven. Toen trok men naar de jubelende stad. Den 28 Januari was het daar een weergalooze vreugde. Bisschoppen en prinsen, edellieden, priesters, kloosterlingen van allerlei orden, honderdvijftig duizend mannen, vrouwen, kinderen juichten den trouwen dienaar Gods toe, terwijl zijn stoffelijke overblijfselen werden heengedragen naar de kloosterkerk. Het geloof aan de gemeenschap der Heiligen bracht allen in geestdrift, deed alle harten blijder kloppen op het godsdienstig feest. Oude schrijvers verhalen van wonderen, die Thomas, steeds begaan met geestelijk en lichamelijk lijden zijner medemenschen, op den tocht van Prouille naar Toulouse in den hemel had afgesmeekt. Treffend is het bericht, dat te Montgiscard een kind werd genezen, dat tegelijk doof, stom en blind was(l).

Sedert de fransche revolutie rust de heilige leeraar in de baziliek Saint-Sernin, te Toulouse, maar niet meer bij zijne ordebroeders. Meer dan eens heeft de tijd kostbaar kunstwerk verwoest, waarin het vereerd gebeente bewaard werd. Maar de godsvrucht herschiep telkens wat andere machten hadden te niet gedaan. !Eén) sieraad bleef onverwoestbaar: de eerbied en de liefde der katholieke Kerk voor den grooten dienaar der hemelsche Wijsheid.

De eeuwen zullen nieuwe lauwerkransen dragen naar Thomas' roemrijk graf, doch God alleen kroont zijnen Heilige met onvergankelijke glorie, waaraan ons allen deelachtig make Jezus Christus, onze Heer, wien zij lof en aanbidding in alle eeuwigheid. Amen.

(i) Mortier, Hist. des Maitres gén. III, 429.

Sluiten