Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

2. en ontferming is, maakt mijne blijdschap volkomen, dat gij gelijkgezind zijt, dezelfde liefde hebbend, één

3. van ziel, hetzelfde bedenkend, niets uit zelfzucht of uit ijdele eer, maar door nederigheid de een den ander

4. boven zich achtend, door niet een ieder zijne eigene belangen te bedoelen, maar een ieder ook dat van anderen is.

Vs. 1. De tekst geeft moeilijkheid door xt; vóór aTr),dy/va zat oizxtpfi/jt, dat daar niet behoort en niet eenvoudig als een soloecisme verklaard kan worden. Sommige minuskelhss. en ook Clem. Alex. Strom. VI, p. 604, Potter, hebben xtva, wat klaarblijkelijk eene grammatische verbetering is. Blass (Gramm.- S. 84) stelt voor, viermaal si' xt te lezen: „wenn etwas gilt". Mij komt deze conjectuur zeer onwaarschijnlijk voor. Hoe zou men alleen het tweede xt hebben laten staan en de andere verbasterd hebben ? Ook was het hier niet de kwestie, of vertroosting, bemoediging, gemeenschap des geestes enz. iets of veel vermochten, maar of zij bestonden. Als zij er waren — en daaraan kon niet getwijfeld worden — dan moest men ze bewijzen. Lightfoot meent, dat Paulus met eene zekere hartstochtelijkheid den brief dicteerde, si' Tt; herhaalde en aiz\óiypa zat oizttpjjiot' in de plaats stelde van een manlijk of vrouwelijk substantivum. Het eenvoudigst is te zeggen: Het laatste xt; kwam bij vergissing door eene herhaling van de voorgaande in den tekst. — Ouv, eene epanalepse, vat de gedachte van 1: 27, vermaning tot eenheid, weder op. Hier wordt bedoeld de eenheid naar binnen, niet naar buiten zooals 1: 27, 2 8a. Dringend is de vermaning, zooals de opeengehoopte zinnen en de herhaling van si' xt; bewijzen. Indien er eenige vertroosting is in Christus, in zijne gemeenschap, en die is er, ja overvloedig. Zij, die in Christus leven, kunnen vertroosten. De vraag is evenwel, wie vertroost moet worden, Paulus of de Filippiërs. Mij dunkt: Paulus. Van eene vertroosting der Filippiërs kan toch minder sprake zijn dan van den gevangen Paulus Hij werd vertroost, wanneer hij van de eenheid der Filippiërs vernam. Eaxt is telkens verzwegen, wat niet het geval had kunnen zijn, wanneer men moest vertalen: „wenn eine in Christo erfolgende Ermahnung . . . etwas gelten" (Haupt). Alen zou dan ook sv Xptoxiö vóór ~apazAr(at; verwacht hebben. Nu

Sluiten