Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

twee naast elkaar bestaande tonen waar, wier uitgestrekte armen als t ware elkaar niet kunnen bereiken, en die eikaars reinheid niet. schenden.

\ ragen wij nu naar den invloed der phasewisseling en noemen wij den besproken uit twee tonen opgebouwden samenklank slechts zoolang een éénklank als ons oor slechts één toon gewaar wordt, zoo kan van een invloed op het timbre, d.w.z. den aard ran den klank• afgezien van hoogte en sterkte, niet wel sprake zijn. Zeer duidelijk echter was de invloed op de Merkte, daar deze tusschen een minimum en een maximum wisselt. Moeilijker waar te nemen was een geringe invloed op de hoogte, van den als één toon gehoorden samenklank, waar de twee samenstellende tonen in intensiteit verschilden.

B ij den Tweeklank.

XXXV.

Zjjn « en ji de eenvoudigste verhoudingsgetallen van de twee tonen, zoodat deze laatste tot trillingsgetallen hebben tul en /?</, en zij In hetzelfde tijdsdeeltje dat de laagste toon «tril¬

lingen volbrengt, doet de hoogste er dan /f en eene seeunde kan men verdeelen in d deeltjes zoodanig, dat in elk dezer tijdsbestekjes t< trillingen van den eenen toon en (ï van den anderen vallen. Het verloop der beweging zal voor deze tijdsdeeltjes onderling uniform zijn, zoodat wij de beweging kennen, als wij weten wat er in 1 1

- seeunde gebeurt. Dit. tijdsdeel seeunde is dus ook de periode d d 1

der samengestelde beweging, die uit de twee sinus-bewegingen is

opgebouwd. Wanneer ik deze grafisch voorstel, treedt in elke

1

seeunde dezelfde curve op; deze curve noemen wij de curve d •'

der samengestelde beweging of de superpositie-curve.

Is een der tonen een weinig ontstemd, zoodat zij kunnen voorgesteld worden door ad -f- L. en ,i d, waarbij L. klein in vergelijking met d is. zoo verschilt in het verloop van * seeunde de

Sluiten