Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Metingen van Arndtsen '). Hij onderzocht éen aantal metalen, waarvan de onzuiverheid op hoogstens'/k, w/ geschat werd. De metaaldraden werden, spiraalvormig opgewonden, in een oliebad verhit op de gewenschte temperatuur. De weerstandsmetingen geschiedden met eene WiiEATSToxK'sche brug. De inrichting zijner metingen liet reeds toe een hoogen graad van nauwkeurigheid te bereiken. Maar Arndtsen verzuimde eenige correcties aan te brengen, hetgeen de resultaten zeer onzeker maakte. le. Brengt hij geen voldoende correcties aan voor de temperatuursveranderingen van den vergelijkingsweerstand; 2''. brengt hij niet in rekening, dat de weerstand van een metaaldraad na de eerste verhitting niet weer op zijne oude waarde terugkomt, maar eene blijvende verandering ondergaat. Aan de waarneming had daarom vooraf dienen te gaan eene verhitting gedurende eenigen tijd tot eene temperatuur hooger dan die, welke bij de proeven gebruikt wordt. Wordt dit achterwege gelaten, zoo zijn fouten tot3"/0 mogelijk.

Het eerste gedeelte van Arndtsen's onderzoek had betrekking op koper en platina. Later heeft hij dit onderzoek met gewijzigde opstelling uitgebreid tot zilver, aluminium, lood, ijzer, en de legeeringen messing en argentaan. Hij vat zijne uitkomsten samen in de gevolgtrekking, dat bij zuivere metalen, op ijzer na, de weerstand lineair afhangt van de temperatuur, dus rt = ru (1 -f « t). Bij ijzer en ook bij de alliages moet een^ tweedegraads-

1) Pogg. Ann. Bd. CIV

Sluiten