Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wijze waren zij niet minder vroom dan de Hollanders van vroeger, dan de Transvalere van thans; en de Heer was hun een Heer van Legerscharen.

In een onlangs uitgekomen boek, waarin iemand die ten tijde van den secessie-oorlog als zeer jong kadet in Zuidelijken dienst trad, zijne toenmalige levenservaring verhaalt — een alleraantrekkelijkst boek \ zéér onpartijdig, gelijk ik straks door een fragment wil aantoonen; een boek dat met eenige bekorting een Hink Hollandsch jongensboek zoude zijn, al is het voor volwassenen bedoeld — wordt de tocht beschreven der kadetten van de militaire academie te Lexington, die plotseling uit hunne studiën gehaald werden 0111 een dreigend gevaar in de nabijheid te helpen afwenden. O, die jongens van nauwelijks 16 jaar, wat zagen ze er kinderachtig uit! (de oudere kadetten waren al lang naar het leger vertrokken, hadden zich zelfs laten wegzenden, 0111 toch maar het geweer te kunnen opnemen!) Een slager, die hen voorbij zag trekken, riep uit: Nooit heb ik zulke lieve biggetjes ter slachtbank zien leiden! En toen zij voorbij een regiment oudere soldaten marcheerden, speelde de muziek een wiegeliedje en susten de veteranen hunne geweren alsof 't babies waren Een uur na middernacht kwam het bevel 0111 op te breken uit 't kamp en zich voor te bereiden voor den aanval. Nu geef ik het woord aan Wise zelf:

Vóór de order tot opraarsoh werd gegeven, gebeurde er iets, dat op ons allen een diepen indruk maakte en dat zelfs nu nog eene vertroosting kan zijn voor l.en, wier jongens dien dag zoo roemrijk

1 John S. Wise. The end of au Era. Boston. Houghton, Mifflin and Cj 1900. — Wise is de zoon van den diplomaat van dien naam, die kort voor den oorlog Gouverneur van Virginia was, en als Brigade-Generaal een werkzaam aandeel nam in den strijd.

Sluiten