Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

doch om die reden wordt dan ook aan vele hotels een „dainesingang" gevonden, door welken men deze drukte kan vermijden. Om de dames echter niet te versteken van het genot dat, zooal niet de aanraking, dan toch het gezicht oplevert, is alsdan boven een galerij of gang aangebracht, van waaruit men op het krioel kan neerzien.

De onmisbare schoenpoetsers vindt men in den kapperswinkel ol in de waschkamer. Want dit weet gij toch wel: het karakteristieke van den vrijen Amerikaan is, dat hij schoenpoetsen vernederend vindt. Schoenen buiten de deur zetten van uw slaapkamer — dat eigenaardige nachtsalvo der Europeesche logementen — is in Amerika zóó weinig vertrouwd, dat de hotelhouder uitdrukkelijk en schriftelijk alle verantwoordelijkheid van zich afwentelt voor zulk onbewoond schoeisel. Wilt gij absoluut met gepoetste schoenen beneden verschijnen, dan moet gij den ..boots" schellen — die gewoonlijk niet komt: want alles is in Amerikaansche hotels voortreffelijk behalve de gang-bediening. Raadzamer is liet echter zich te begeven naar den ofïicieelen ol niet-ofticieelen schoenpoetser in huis of op straat, en u neer te zetten op diens troon — den eenigen troon dien dat land der gelijkheid kent.

/nik schoenpoetsen kost tien Amerikaansche centen, derhalve een Hollandsch kwartje; maar die voorwerpen worden dan ook zóó mooi gepolijst, dat men er wel een paar van als souvenir ongerept mede naar huis zoude willen nemen. Hoe het precies geschiedt, kan ik niet vertellen, want van deze gedwongen rust werd gebruik gemaakt om de krant in te zien: maar ei wordt niet lapjes flanel over de schoenen gezaagd, en ze worden beblazen en beknepen.... E11 ik herinner mij de bewondering' van een New-Yorker schoenenartist, terwijl liij

Sluiten