Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De „limited"-treinen, welke slechts een bepaald aantal plaatsen bevatten — van daar de naam — dienen, behalve ten gelieve van het publiek, ook als reclamemiddel voor de maatschappij, die daarmede mededingers de loef tracht af te steken. Dientengevolge heeft bij die treinen de fantasie vrij spel: zij voeren groote rookwagens mede met losstaande fauteuils; op tafel liggen de nieuwste tijdschriften, en zij zijn voorzien van een barbier, een typewriter en een badkamer. Dit laatste vooral schijnt ons overbodig, maar een Amerikaan is zeer aan zijne dagelijksche opfrissching gehecht, en de spoorbanen zijn — vooral in het Westen — niet altijd voldoende met steenslag tegen stuiven voorzien , zoodat soms een nevel van stof door den wagen zweeft.

Dat alles doordringend stof is niet enkel onaangenaam, maar een voortdurend memento mori! Want het gevaar op reis is in Amerika niet in treinberooving gelegen. Treinberooving geeft in de latere jaren hoogstens aanleiding tot oponthoud, en wordt daarenboven meer en meer zeldzaam. Slechts éénmaal heb ik enkele uren moeten wachten op een aansluitenden trein, welke wegens plundering te laat was. 't Gebeurde natuurlijk in de Rocky Mouutains, waar het even moeielijk is een dief uit te vinden als een gevallen speld op te zoeken. Een zestal gentlemen waren nabij een brug, waar de trein natuurlijk zijn vaart verminderde, op de locomotief gesprongen en hadden den machinist genoodzaakt de andere wagens af te haken en alleen voort te rijden met den postwagen. Toen deze op zekeren afstand van den trein was gebracht, werd dynamiet op en onder de zich daarin bevindende brandkast gelegd, en zoo de inhoud veroverd. De passagiers werden ongemoeid gelaten. Die laatste bijzonderheid is tegenwoordig regel, en bewijst dat de dieven op de hoogte zijn van

Sluiten