Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Gods zegen op het feest van den avond. Staande wordt door de vergadering aangehoord de bede, welke de tot optreden verhinderde geestelijke op schrift heeft gebracht: de „Invocation."

Vervolgens neemt de primus der mannelijke leerlingen het woord om namens de scheidenden het welkom uit te spreken (Salutatorv). Zij die sterven gaan, brengen u den welkomstgroet" — moritnri te salutant — is zijn ietwat sombere tekst; en toon en inhoud der rede zijn nog al droog. Doch men kan wel primus eener school zijn zonder redenaarstalent te bezitten, al had ik veel liever gehoord dien anderen jongen — neen, man — in de tweede rij der promoveerenden , den eersten prijs der welsprekendheid , met een toekomstig-president-der- Vereenigde-Statengeziclit; want in dit land geldt nog het Napoleontische gezegde: dat ieder jongeling den maarschalksstaf in den ransel heeft!

Na den primus der jongens, de eerste der meisjesscholieren. Zij brengt den afscheidsgroet der scheidenden (Valedictory).

Zij meent dit niet beter te kunnen doen dan door langen tijd met een nijdig gezichtje en bits stemmetje te spreken over de meerdere voortreffelijkheid van de vrouw boven den man. Eerst Jeanne d'Arc, dan Florence Nightingale, vervolgens vele Amerikaansche voortreffelijke vrouwen (mij onbekend) laat ze voorbij trekken, met haar hoofdje op zijde, als een geknakte bloem. Ach, ze is ook zoo mager!. . . .

Er zijn echter onder de promoveerende dames verscheidene die meer spreken tot oog en gemoed, gelijk zij daar nederzitten met den weelderigen, somberen haardos forsch zich afteekenend tegen al het witte, voor, achter en om haar. Alleen op de eerste rij wordt dat wit

Sluiten