Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den winter (11° Celsius), zijn niet zeldzaam. In bittere koude vinden wij dan ook Wijckofi als werkelooze zwervend door de straten van de millioenenstad, blijde als hij door pakjes dragen een „quarter'' kan verdienen. „We zullen vreten, vreten!" (we'11 feed) juicht Clark — Wijckofi"s kameraad in 't ongeluk — hem toe als ieder hunner door het opladen van kisten sinaasappelen 50 Amerikaansche centen heeft verdiend. Te samen dus J "2.;>0, en zulks enkel om één kar te laden!

In Amerika is geld blijkbaar goedkoop. Maar daarom is het nog niet zoo gemakkelijk voor lieden die geenerlei vak kennen , om in zulke wereldsteden hun brood te verdienen. Kr zijn daar te velen van zulk slag, terwijl daarentegen het platteland braak moet liggen wegens gebrek aan handen, liet duurde dan ook lang voor Wijckofi vast werk kon vinden, en het had niet veel gescheeld of zijn kameraad Clark — een knap bankwerker, die met de minachting van een vakman neerziet op de andere werkeloozen was uit wanhoop den breeden weg opgegaan 111 de stad, waar harder gedronken wordt dan ergens anders, en „vrij ontbijt" — aldus staat op de uithangborden der kroegen te lezen — de hongerigen tot drinken aanspoort.

Maar eindelijk is Wijckofi geplaatst in eene fabriek; en hoewel de naam niet genoemd wordt, blijkt uit de beschrijving voldoende dat dit de beroemde fabriek \an landbouwwerktuigen is, welke jaren geleden werd opgericht door Mc. Cormick — den uitvinder der niaaimachine. h

Wie Chicago bezoekt, verzuinie niet die inrichting te gaan zien. Zij ligt vrij ver uit het centrum; aan het einde eener lange palissadeering, waarachter toren hoog planken zijn opgestapeld. De gebouwen dier fabriek zijn karakterloos; want de Amerikanen, hoe prachtlievend overigens, zijn spaarzaam wat het uiterlijk hunner fa-

Sluiten