Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't was geeu quadrille, maar een oud-Engelsche rondedans, bekend onder den naam van „>Sir Roger de Coverley". Een der danseuses — veertig jaren geleden jong — danste in haar mooie japon van 18(!0; wat met het oog op de vrouwelijke ijdelheid in 't algemeen, misschien nog wel 't meest verbazingwekkende was, wat ik in Amerika mocht aanschouwen. Een oude heer sprong rond in hemdsmouwen en bretels; een snoeperig meisjesgezicht ging schuil in de stijfgestreken huif van een ouderwetsche Sun-bonnet; een vlugge spring in 't veld huppelde rond in zijns vaders beste jas van 1N49; waarlijk, de nagedachtenis van den nieuwen Mozes te eeren door zulk een vasten-avondpret gaat boven het begrip van een „gentile" (heiden)! Doch vermoedelijk met het oog op den leeftijd der deelnemende!), duurde deze vertooning slechts kort; en nu begon de heusche dans: honderde paartjes zweefden door de groote ruimte bijna zonder ophouden den geheelen avond door. liet orkest blies enkel walsen, en deze werden uiterst keurig en hoogst betamelijk gedanst; slechts enkele meisjesparen werden gevormd: het manvolk was in ongeveer even groot getal aanwezig en niet traag met de beenen.

De zon stond op 't punt van in het meer te verzinken. Hare laatste stralen deden den gladden dansvloer mat lichten, terwijl liet schijnsel van tallooze gloeilampjes — als sterretjes in de donkere welfholte der zaal geprikt — over die doffe spiegeling een lang, geelglanzend gestreep trok. Onder de hooge open bogen, waarop de koepel rustte, straalden de blauwe bergen in zee, alsof zij inwendig lichtten. Bovenwaarts van de scherp getrokken sneeuwlinie der Rocky Mountains dreef — als een wollig wit kleed — een blanke mistnevel, waarboven hier en daar

Sluiten