Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

keurig afgewerkte grashoopjes — eens zoo lang als breed twee nieter lang. Aan liet hoofdeinde meermalen een groote kostbare zeehoorn, of op een paaltje een glazen kastje waarin een opgezette witte duif, met de vlerken wijd uitgespreid. Op den bodem van het kastje kleine zeehorentjes en schelpen.

Alle steenen steken hel wit at tegen het fel groene van gras en boomen — in deze droge lucht verweeren de zerken niet, en kruipt er geen mos overheen. Helkleurige bloemen in potjes dragen ook tot het feestelijke bij.

I)e weg voert langs twee versch gedolven, open graven : wij zien er in, naar beneden. Op den bodem staat een open withouten kist, gelijk een wijnkist. Het. eene graf i> zéér klein; het andere — blijkbaar voor een volwassene — is van boven tot onderen met wit doek bekleed; ook boven den grond spreidt zich dat doek, gespannen op hout, uit als een witte grafrand. De uitgegraven aarde ligt ter zijde netjes op een groot zeil, ten einde het gazon niet te bederven. En daarnaast ligt op houtwol een deksel , eveneens niet wit katoen bekleed, en daarop is gespijkerd, keurig, een kaartje met den naam van den begrafenisondernemer er op gedrukt, en er onder geschreven de naam van den doode en het uur der begrafenis: 3 uur 30. Het is al bij vijven; de doode is dus een paar uur te la.it. .... voor 't laatst!

W ij wandelen verder. Allemaal Zondagsmenschen, gezellig slenterende, sommigen met hondjes, velen met veel kinderen.

In het midden van het park — op een hoogte, koket, een villa: woning van den kerkhofwachter; het geheele gezin geniet in de ruime veranda van het Zondagspubliek: de dames in hangmatten heen en weer schom-

Sluiten