Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

liatl gedegen goud gezien, slechts hier en daar kleine spoortjes er van. Men toonde hun de gouden pitten en gaf hun last na te gaan waar die vandaan kwamen, doch te zorgen dat hun volk niet merkte waar de rijke ader lag. Het gelieele opziohthebbend personeel werd aangemaand toe te zien dat geen der werklieden iets van de rijke ertsen meenam.

Niettegenstaande al die voorzorgen lekte het uit dat in „de Hoop" een rijke ader was ontdekt. Zorgvuldig werden de zeven nagezien, en elke week zond de directeur kleine zakjes vol gouden pitten naar Helena. De aandeelen der mijn gingen de lucht in; de aandeelhouders koesterden hunne papieren alsof het kinderen waren: niemand wilde verkoopen. Oude Mike deed op die reputatie den aangrenzenden claim — de Katie — voor meer dan twee ton gouds over.

Alle mijnwerkers werden scherp onderzocht als zjj uit den put kwamen. Hunne kleedkamer werd naar den stampmolen overgeplaatst. Daar moesten zjj hunne gewone plunje uit- en de oliejassen aantrekken. Kn hun werd aangezegd in de mijn zelve t.' schaften; zij namen dus hunne etensblikken mede naar beneden. Als zij weer boven kwamen. moesten zij van kleederen verwisselen in tegenwoordigheid van den opzichter, opdat geen rijk erts verdonkeremaand zoude worden. Hierover toonde de dagploeg zich zeer geraakt; de nachtploeg lachte er 0111: ^l'.r is enkel kruit te stelen - grinnckte een hunner — en thuis geeft mijn oudje mij zoo dikwijls een volle laag, dat ik stellig geen voorraad zal kapen."

Die nachtploeg was negen inau sterk. Soms nam een hunner een paar dagen verlof, doch dan wilden de anderen geen plaatsvervanger toelaten, onder voorgeven dat zij er hartelijk voor bedankten door de onvoorzichtigheid van een nieuweling vóór hun tijd een hemelvaart te maken. Op zekeren dag werd er een van de ploeg dronken, en slingerde in stad rond niet een stuk kwarts zoo groot als een man s hoofd, waardoor een ader zuiver goud liep. zoo dik als een twintigdollarstuk. Dat brok kwarts was minstens honderd vijftig gulden waard.

,Dat is het waar ze naar zoeken! riep hij triomfantelijk. Maar ze zullen het nooit vinden: de ader is nu uitgeput; maar hij gaf zooveel, dat sommigen onzer er zelfs genoeg van kregen."

Toen hij weer nuchter was geworden, besefte li ij zijn Hater en vroeg dadelijk den opzichter om opgave van zjjn aantal uren werkens (uskcd Iu'k time). Dat is de wijze waarop mijnwerkers hun ontslag nemen. Toen sprak hij wat met de anderen van zijn ploeg, en verdween uit

Sluiten