Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Westward the course of empire takes its way, The first four acts already past.

A fifth shall end the drama witli the day;

Time's nohlest offspring is the last.

Berkeley (1 - 1753).

Eindelijk aan boord; eindelijk rust!

Rust voor lichaam en geest. Oók voor liet oog: Want meesttijds is het zeevlak als een onbeschreven blad papier. Effen grauwgrijs, of hard Hesschen-groen blauw of heelemaal niets. Alléén altijd mooi — voor wie zich over de verschansing buigt — het marmer-geader langs het vaartuig. Zwart marnier, of diep blauw, of lichtend groen — al naarmate spel van zon en wolken — marmervlakken, die de scherpe snijding van den boeg altijd door, dag en nacht, opploegt uit het doode watervlak.

Achter den op- en neerdansenden halfcirkel van den achtersteven voegen zich de beide, ter weerszijden van liet schip opgeworpen strooken, samen tot één breed, blinkend lint, eindeloos ver weggolveud als een uitgevierde reuzen-loglijn. En in de geluidlooze stilte van kalm weder op zee — een stilte zooals het land er geen kent — ruischen en knetteren de witte schuimaderen van dit levend marmer, terwijl zij naar elkaar toekringelen of zich doorkruisen, of weer neerzinken in de diepten, waaruit ze opwolkten. Vlak langs boord, als uit de ijzeren scheepshuid groeiende: (luizende evenwijdige, korte, ragfijne, blinkende schuimdraden; naast elkander geplant

Sluiten