Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ten. Onveranderlijk bleef liet zijne op New-Yorkschen tijd staan, en zoude zulks blijven de ganscbe Europeeselie reis door!

Nu moge een dergelijke —geenszins bij Amerikanen zeldzame — uiting van nationaal gevoel den nucliteren Nederlander (die zelfs zijn eigen tijd heeft prijsgegeven!) bet toppunt van dwaasheid schijnen; zich uit gehechtheid aan zijn land eene moeite te getroosten, die hoe gering ook, dan toch op de lange reis eiken dag, haast elk uur gevoeld wordt, mag zeer zeker gelden als een bewijs, dat de Amerikaan niet minder tier is op zijn jong vaderland dan de Europeeër op zijn ouderen geboortegrond. Trouwens de bewoner der Vereenigde Staten doet in zoovele opzichten denken aan die der Oude wereld, dat men zich wel eens afvraagt: waardoor onderscheidt zich dan toch eigenlijk een Amerikaan? Lichamelijk althans door weinig of niets: Aan „Uncle Sam", met de magere, sterk sprekende trekken, het stoppelbaartje onder aan de kin, de lange spillebeenen in gestreepte, te korte broek, doet de heusche Amerikaan in het geheel niet denken; dat type deihumoristische bladen ontmoet men daar te lande zóó zelden, dat een Amerikaansche courant het de moeite waard vond 0111 een stadgenoot af te beelden, die dat symbool in levenden lijve te zien gaf. Eerder zit de Amerikaan goed in den vleesche; en de eenige karakteristiek die men van hem kan geven, is deze: dat hij is een Europeaan , dien men niet wel thuis kan brengen. Voor een Engelschman zal men hem zeker nooit verslijten: hij is daartoe veel te beweeglijk en te weinig uit de hoogte. Ook spreekt hij geen Engelsch, maar een veel duidelijker verstaanbare taal. . die slechts een Engelschman niet goed kan begrijpen. Evenmin zal men den Amerikaan voor een Franschnian, een Duitscher of een Noor houden.

Sluiten