Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schatting ondoenlijk. Als dus ten slotte een der candi«laten zegeviert, weet gansch Amerika wat liet aan hem heeft, in welke richting zal gestuurd worden. En de President zelf behoeft evenmin te twijfelen; hij kan recht op het doel afgaan. Alles is klaar en helder; de onzekerheid omtrent de bedoeling van het volk, die elders de regeerders met lamheid slaat, is weggenomen.

Kn toch is daardoor de President geen bloot werktuig geworden. Integendeel, er is geen land ter wereld, waar zoo zeer wordt gevraagd: Wat zal het hoofd van den Staat doen? Niet: wanneer de President zich uit rijden begeeft, of bij wien iiij ter kerke gaat, of wien hij te gast heeft, willen de burgers weten, maar al zijn staatsdaden worden zorgvuldig nagespeurd. Want men gevoelt dat men hier niet enkel niet een symbool, maar met een individu heeft te doen. Mc. Kinley heeft het bewezen met zijne oorlogen ; en nog sterker bewijs misschien voor de kracht van het individualisme levert zijn tegencandidaat Bryan, die gansch alleen — tegen den vurigen wensch van al zijne partijgangers in — onwrikbaar handhaaft de zilverkwestie, en de Democraten dwingt tot volgen, zelfs al voorspelt dit hun de nederlaag. Het imperialisme is dus mogelijk zonder een Europeeschen imperator.

Maar als een werkelijke oorlog uitbreekt? — meende de Hollander — want zooals straks de Duitscher opmerkte: Spanje was geen portuur...

Was dan Rome een monarchie toen het Carthago vernietigde? Was Cromwell koning? Was het Napoleon-keizer of Napoleon-consul die Erankrijk redde? — viel de Amerikaan haastig in. En zelfs in monarchieën: heeft Wilhelm of Bismarck de Duitsche eenheid gevestigd? Ileeft laatstgenoemde dat zelfs niet gedaan tegen den wensch van eerstgenoemden in? In monarchieën en republieken

Sluiten