Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

boven het dofzwarte watervlak, waarop alleen het breede zog van het vaartuig trekt een ver wegwijkende lichte streep. Zoo voortglijdende als van zelf — zonder dat eenig geluid opklinkt van uit de diepte: waar de groote werktuigen rusteloos arbeiden, en honderden nu sluimeren, vertrouwende op het waken van enkelen — schijnt de stoomboot een uitgestorven vaartuig, dat, jaren lang beklemd in het poolijs, thans eindelijk, hoog besneeuwd, door de zeestrooiningen wordt gedreven naar mildere luchten, waar de witte wade smeltend afglijdt op het water, en er een wiegelend sneeuwspoor achterlaat. En als een reusachtig grafteeken voor die het schip meevoert dood en verstijfd, rijst in de donkerte van zee en lucht omhoog de massale bleek-gele schoorsteen.

Wel begrijpelijk dat de jongere Hollanders den voorsteller van het glas toddy op de hielen volgden, en vlug de smalle trap af klauterden, welke naar het wandeldek voert, ten einde zich te koesteren in de knusse warmte van de rookkamer. Ook de beide oudere die op de kajuitskap gezeten waren, stonden op met het doel zich ter ruste te begeven, toen de eenige jongere van het gezelschap, die niet met de anderen was medegegaan, en als in gepeins verzonken was gedurende het laatste gedeelte van het gesprek, hen ophield met deze tegenwerping:

Studeeren in Amerika is gemakkelijk gezegd, maar ten eerste is daar kapitaal voor noodig, en ten tweede kan men niet met een buitenlandsch diploma ambtenaar worden in Nederland. En vooral dit laatste zal bij vele ouders zwaar wegen.

Laat de dooden hunne dooden begraven! — hernam de spreker van straks. — Wie voor zijn zoon geen hooger heil

Sluiten